Granada Padul

Maco 1 jaar!

2010-05-09T16:13:00.001+02:00

Berichtje van 6 mei 2010:

ik wou even mededelen dat vandaag onze schat Maco 1 jaar is ! dus groot feest en een mooie lekkere hondentaart voor onze brave schat !Het gaat nog steeds heel goed met Maco, is heel lief , kan het goed vinden met kinderen, die kunnen hem zelfs vasthouden als we wandelen zo braaf is Maco !In het park heeft hij heeeel veel vriendjes en honden die hij niet zo mag laat hij dan ook netjes links liggen.Laatst was Maco nog aangevallen door een pitbull maar gelukkig niets aan de hand ! Alleen ik, een flinke blauwe plek op mijn scheenbeen. Maar liever ik als Maco dus nou weet Maco als hij die hond ziet gaat Maco de andere kant op, slim hondje hoor die Maco !

Oooh en Maco heeft ook het water ondekt! Mr. loopt hier gewoon de sloot in om er een stuk riet uit te trekken, haalt ook geregeld vissen uit het water , je lacht je rot met hem ! Ik zei al , het is geen spanjaard maar een volendammer hahahaha! Maar als Maco dan vervolgens gedouched moet worden..... gaat Mr. heel braaf op zijn plaats liggen !

nou verder weet ik op het moment niet zo veel te vertellen , het gaat gewoon heel
goed met onze grote vrolijke vriend

groetjes van ons,

Marcel en Jolanda

en een poot van Maco !

Freddy

2010-05-09T16:07:00.001+02:00

Het gaat heel goed met Freddy en men is helemaal weg van hem. Hij is ontzettend lief en vrolijk en een echte macho richting grote honden. Hij krijgt ook steeds meer haar op zijn hoofd dus ook dat gaat de goede kant op.

Tana en Sury

2010-05-09T16:03:00.001+02:00

Foto’s van de kleine Tana en Sury, die net is aangekomen.

Hondengeluk!

2010-05-09T15:56:00.001+02:00

Yvonne stuurde leuke foto's en een berichtje:

zelf heb ik Perra en Sherlock ,mijn schoonzus heeft Tosja en sinds maart heeft mijn dochter Nozem (ziggy). ik heb ze niet alle vier bij elkaar maar vond deze foto"s wel wat hebben.

Nu de eerste twee foto"s zijn van Perra (nov 2008) Tosja(feb 2009) en Sherlock (jan 2010). deze drie doen het geweldig!stuk voor stuk heel erg lief
en we zijn er nog steeds heel erg blij mee.

De laatste 2 foto"s zijn van nozem (ziggi maart 2010) Nozem laat nog even zien hoe je kan bedelen om op zijn achterpootjes te gaan staan terwijl Perra
en Sherlock toekijken. Nozem vindt het heerlijk in de Hollandse polder !
Het is een grote (kleine)knuffelbeer .

aankomst 1 mei sugar

2010-05-09T15:35:00.001+02:00

1 mei is het allemaal perfect gelopen.We zijn eerst een dagje uit geweest in Gent en daarna doorgereden naar Zaventem.We waren natuurlijk veel te vroeg maar dat geeft niets.Later kennis gemaakt met de aardige mensen van Shin.Ook kwamen er steeds meer nieuwe eigenaren opdagen. De vlucht was op tijd en na ca. 45 min. kwamen de honden de aankomsthal in.Toen verzameld op een parkeerplaats en de hondjes verdeeld.Sugar was heel timide maar precies het hondje zoals beschreven op de site.Ze zat met nog 2 andere hondjes in een kooi.Ze had zich blijkbaar gehecht aan de andere hond want ze wilde niet van haar/zijn zijde wijken.Tijdens de autoreis lag ze rustig te slapen of een beetje rond te kijken.Vanacht op de slaapkamer geslapen en al gauw sprong ze op bed en heeft daar de hele nacht gelegen.Ze begint nu los te komen en de staart gaat al omhoog.De tuin verkend en de vogeltjes vindt ze heel interessant.Ze heeft alleen nog haar behoefte niet gedaan maar dat zal wel komen.

Haar vacht was heel schoon ondanks de reis met 2 andere hondjes.

Kortom perfect en bedankt voor alles.

GRANADAPADULDAG - 2

2010-05-03T14:55:00.004+02:00

Lieve adoptanten,vrijwilligers, collega's, vrienden en sponsoren van Granadapadul.

Het is weer zover...de Granadapaduldag zal gehouden worden op 29 mei a.s te Amersfoort.

Wij hopen op een grote opkomst van adoptanten samen met hun honden, collega,s en vrienden en sponsoren

Ana en Jesus zullen donderdag 27 mei in Holland aankomen om zoveel mogelijk honden op 29 mei weer terug te zien onder gelukkige omstandigheden in Amersfoort. 30 mei vliegen ze weer terug naar Spanje want daar wachten hun kindjes en 100 honden weer op ze. We hebben inmiddels een heel vol programma voor ze en zullen dit jaar daarnaast ons beperken met het bezoeken van hun oudjes en zorgen kindjes in Noord Holland.

Ook stellen ze het erg op prijs om de motor en de sponsoren achter Granadapadul Nederland persoonlijk te ontmoeten en te bedanken voor hun enorme inzet. Zonder deze vrijwilligers en sponsoren had het er voor vele honden erg slecht uit gezien in hun land van herkomst,Spanje.

U bent samen met Uw hond van harte welkom vanaf 12.00 uur tot 1700 uur.

Wij rekenen geen toegangsprijs maar vragen u allemaal een zak voer van minimaal 5 kg mee te nemen voor de achterblijvers in Spanje ,zo helpen wij de refugio weer de zomer door te komen.

Tevens zijn alle vormen van hulp goederen welkom, net als kleding voor onze grote kleding actie.

Wij maken U erop attent dat wij om 16.00 uur de groepsfoto zullen laten maken.

Eveneens zouden wij het op prijs stellen als u een mooie foto met een kleine aantekening erbij van uw hond ,mee wilt nemen.Wij gaan dat allemaal inplakken en zullen dat als geschenk mee geven aan Ana en Jesus.De ontwikkeling en de voortgang van de nieuwe Refugio zullen als een rode draad door de middag heen lopen.

Wij zullen het verlanglijstje op het blog vermelden.

Tevens is er een leuke teken wedstrijd voor de jeugd!

Alle info vindt U terug op de website www.granadapadul.com.

Tot Ziens op 29 mei in Amersfoort.

Laat u Svp even dmv een mail aan Aukje weten of U komt?

aukje@granadapadul.com

Aukje van Hees

Locatie HSV ‘t Haartje in Amersfoort!

Heiligenbergerweg 203 A
Amersfoort
033-4799205

Vanuit de richting Utrecht

Neem de A28 richting Amersfoort.
Neem na 16 km afslag Leusden-Zuid[afslag 6] richting Zwolle
Ga na 1.5 km linksaf de Dodeweg Oost op
Ga na 70 m linksaf de Arnhemseweg (N226) op richting Amersfoort
Ga na 1.3 km rechtsaf op de Arnhemseweg
Ga na 40 m rechtsaf de Gasthuislaan op
Ga na 0.9 km rechtsaf de Heiligenbergerweg op

Vlak voor het viaduct over de A28, slaat u links af (klinkerweg). Aan beide zijden van deze weg staat een oranje bord met ‘P ’t Haartje’. Deze weg blijft u volgen, onder het viaduct door. Als u de weg links aanhoudt, rijdt u vanzelf de parkeerplaats bij onze velden op.

Vanuit de richting Arnhem

Neem de A12 richting Utrecht
Neem na 29 km afslag Maarsbergen[afslag 22] richting Amersfoort
Ga na 225 m linksaf op de Woudenbergseweg (N226) richting Amersfoort
Neem na 2.5 km de tweede afslag op de rotonde
(op de Maarsbergseweg (N226)) richting Amersfoort
Neem na 0.6 km de tweede afslag op de rotonde
(op de Maarsbergseweg (N226)) richting Amersfoort
Neem na 400 m de tweede afslag op de rotonde
(op de Geeresteinselaan (N226)) richting Amersfoort
Ga na 7.4 km rechtsaf op de Arnhemseweg
Ga na 40 m rechtsaf de Gasthuislaan op
Ga na 0.9 km rechtsaf de Heiligenbergerweg op

Vlak voor het viaduct over de A28, slaat u links af (klinkerweg). Aan beide zijden van deze weg staat een oranje bord met ‘P 't Haartje'. Deze weg blijft u volgen, onder het viaduct door. Als u de weg links aanhoudt, rijdt u vanzelf de parkeerplaats bij onze velden op.

Impressie van vorig jaar om u alvast (weer) warm te laten draaien:

caramelo

2010-04-30T11:55:00.000+02:00

Zoals je ziet: ik ben caramelo. 10 mei ben ik jarig, maar ik vier morgen al een beetje mij verjaardag. Maar zie ik er al niet een beetje feestelijk uit? Ik word alweer drie jaartjes oud en ik heb het heel erg naar mij zin bij mij baasjes. Ik wens u allen een leuke Koninginnedag toe en ook mijn verzorgers in Spanje.
groetjes van mij en ook van mij vriendje zoltex en van robert en ingrid hele vriendelijke groetjes tot gauw caramelo

Luppie

2010-04-30T11:44:00.001+02:00

Als geboren en getogen kattenliefhebster ben ik elke dag weer verbaasd over het feit hoe ongelofelijk leuk het is om een hond(je) te hebben. Elke dag is weer een nieuwe en bijzonder vrolijke belevenis samen met Lupa. Met de dag leren we elkaar beter kennen en vertrouwen en dat sorteert in en geweldige band wat ik me nauwelijks voor kon stellen. Soms is het alsof Lupa ( Luppie voor vrinden) mij zonder woorden begrijpt, iets telepathisch.Dat ervaar ik als heel bijzonder.Het is wel duidelijk te zien en te merken dat zij ooit ergens door iemand goed opgevoed is. Ze is gek op wandelen, loopt nu ook wat vaker los waar het mag en we letten dan heel goed op elkaar. Als zij vooruit loopt kijkt ze voortdurend om of ik er nog wel ben. Soms loopt ze –als een hond- aan mijn hielen achter me aan. Andere honden ontwijkt ze het liefst, daar heeft ze haar buik van vol, denk ik dan maar. Buiten lekker spelen moet ze nog leren, dat durft ze alleen nog maar thuis, binnen. Dan kan ze helemaal uit d’r bol gaan en komt de terriër die er in zit er helemaal uit.

Samen met Pierik, mijn rooie jewetwelkater, gaat het ook steeds beter.Of moet ik zeggen: minder slecht? Nee, het gaat goed. Ze gedogen elkaar en Luppie weet donders goed dat ze enige afstand van die rooie moet houden. Ze heeft al een paar flinke aaien (met nagels) van die rooie moeten incasseren. Gelukkig is Lupa razend snel en komen de tikken op haar kont terecht. Wat ze wel samen doen is bedelen. Soms is Luppie ook heel erg waaks en slaat ze aan als ze gerommel op de trap hoort. Dat mag. Gelukkig is het geen keffer die maar door blaft of piept of jankt. Wat dat betreft is het een heerlijk rustig en beschaafd hondje. Ze kan ook prima voor een paar uurtjes alleen zijn.
Elke ochtend word ik uitbundig begroet alsof ik dagen weg geweest ben. Ze kwispelt dan zo hard dat het lijkt alsof haar gekke krul staartje er elk ogenblik af kan vallen. Na die uitbundige begroeting krijgt ze de rennert, het huis is dan bijna te klein. Oren in de nek en kont bijna over de grond. Het is geen gezicht en elke keer lig ik weer in een deuk, wat haar dan ook weer duidelijk plezier doet. Wát een gek beestje.
Soms ligt ze als een kat op schoot en ligt me aan te kijken met een paar ogen …. daar wordt ik dan helemaal sentimenteel van. Wat gaat er om in dat koppie? Wat denkt ze?
Ach arme, wat heb je allemaal meegemaakt?
Wat ben ik blij dat ik haar uit Spanje heb kunnen adopteren. En zij ook, daar ben ik van overtuigd.

Groet en Poot
van
Sima & Lupa

Klik ook HIER

GRANADA PADULDAG

2010-04-29T17:22:00.000+02:00

GRANADA PADULDAG

29 MEI AANSTAANDE VANAF 12.00 UUR ZAL DE GRANADAPADULDAG GEHOUDEN WORDEN IN AMERSFOORT.

ANA EN JESUS ZULLEN UIT SPANJE OVERKOMEN OM ZOVEEL MOGELIJK HONDEN EN ADOPTANTEN DAAR PERSOONLIJK TE ONTMOETEN.

VERDERE INFO VOLGT, MAAR ZET DEZE BELANGRIJKE DATUM VAST IN UW AGENDA.

TEKENWEDSTRIJD

VOOR DE GRANADAPADULDAG GAAN WE EEN TEKENWEDSTRIJD ORGANISEREN IN TWEE LEEFTIJD GROEPEN

DE MOOISTE EERSTE DRIE VAN IEDERE CATEGORIE WORDEN INGELIJST EN IN DE NIEUWE KLINIEK GEHANGEN, DE REST KOMEN IN EEN MOOI PLAKBOEK EN GAAN MEE NAAR SPANJE.

DE EERSTE LEEFTIJDGROEP IS TOT 8 JAAR, DE TWEEDE TOT 14 JAAR.

ONDERWERP: GRANADAPADUL/MIJN ADOPTIE HOND

ALLE TEKENINGEN MOETEN VOOR 25 MEI BINNEN ZIJN EN JESUS EN ANA GAAN DE PRIJSWINNAARS 29 MEI IN AMERSFOORT BEKEND MAKEN

DAAR ZULLEN WE ALLE TEKENINGEN OPHANGEN.

STUUR DE TEKENINGEN OP NAAR:

AUKJE VAN HEES

PABLO NERUDASTRAAT 19 1447 ZJ PURMEREND.

VERMELD DUIDELIJK JE NAAM EN ADRES EN DE HOND DIE DOOR JULLIE GEADOPTEERD IS.

Sky (voorheen Maude)

2010-04-29T17:08:00.000+02:00

Wat vliegt de tijd voorbij zeg. Het is alweer bijna een maand geleden dat we Sky (Maude)hebben mogen ophalen van luchthaven Brussel. Het gaat goed met haar! Ze eet,drinkt,slaapt(veeel),rent,speelt en geniet heel goed.Ze is al een aantal keer mee geweest naar het strand en verschillende parkjes waar ze lekker los mag lopen. Erg enthousiast naar honden toe. Nog wat bang voor nieuwe onbekende dingen.

Ontwormen hebben we gedaan.Ook al even bij de dierenarts geweest voor een algehele controle. Ze was prima in orde! Nog even een extra pilletje gehad tegen hartworm. Ze is trouwens al 1,5 jaar ipv 10 maanden haha. Daar kwamen we achter toen we haar paspoort bekeken. Als we alle tijd van de wereld hadden en een mooi groot huis met tuin dan hadden we nog wel veeel meer van die spaanse prachthondjes willen adopteren. Over een paar weekjes gaan we op pubercursus met Sky. Ze luistert al aardig maar dit om de band te versterken en om haar lekker te trainen.

Succes met Granadapadul. Een geweldige organisatie. De dierenarts was ook blij verrast hoeveel zorg er voor de beesten was.

UPDATE 29 april 2010 : Kaisser

2010-04-29T15:33:00.000+02:00

De baasjes van Kaisser mailden ons: WE WAREN OP TIJD: KAISSER IS SCHOON. GEWELDIG!!!!!!

2 april 2010:
We zouden afgelopen vrijdag bericht krijgen over de kweek van zijn verwijderde teen. Na verschillende malen afgelopen dagen gebeld te hebben, bleken we verkeerd te zijn geinformeerd (of hebben het verkeerd gehoord). De orthopeed die we aan de lijn kregen legde uit dat het bot van zijn teen als het ware in de week is gelegd, zodat het bot langzaam oplost en het beenmerg vrijkomt; daar kunnen ze plakjes van snijden en dat onderzoeken; dit proces duur tenminste 6 weken. Hij raadde ons overigens aan om in ieder geval ons aan te melden bij Oncologie, omdat de kankersoort die Kaisser in zijn pootje had echt een kwaaie is. Ze kunnen b.v. een punctie nemen van een plekje op zijn geopereerde poot dat we nu met argusogen bekijken. Verder hebben ze in Utrecht de mogelijkheid tot bestralen. Vrijdag 9 april gaan we weer naar Utrecht, nu naar Oncologie.

Met zijn pootje gaat het op zich heel goed, het is genezen, hij kan er echt goed op staan en goed mee lopen en rennen; buiten nog met een schoentje aan, is niet echt meer nodig, de wond is dicht, maar dat is meer onze voorzichtigheid.

We hebben vele lieve kaarsjes gelezen; het doet echt goed dat iedereen meeleeft. Volgende week vrijdag weten we meer en zetten dat zo snel mogelijk op het blog.

21 maart 2010 :Wij ontvingen zojuist het volgende bericht van de baasjes van Kaisser:

Lieve allemaal,

We zitten nog een week in een af en toe zenuwslopende spanning in afwachting van de uitslag van de kweek van zijn geamputeerde teen; als de snijvlakken schoon zijn, waren we er op tijd bij.

Inmiddels is de wond dicht en loopt hij af en toe gewoon alsof er niets aan de hand is, en op andere momenten trekt de wond nog een beetje en loopt hij wat mank. Al met al gaat het goed met hem.

Bedankt voor de lieve reacties en de opgestoken kaarsen.

Wij willen iedereen vragen deze week nog te duimen, aan hem te denken of voor hem te bidden; hij is zo gelukkig met ons en wij met hem; dat mag niet na 7 maanden stoppen.

Zo gauw ons de uitslag bekend is, laten we het weten.

Baasjes van Kaisser.

Namens Granada Padul heel veel sterkte en een knuffel voor Kaisser.

Hieronder kunt u nog steeds een kaarsje aansteken:

Kaisser bleek een kwaadaardige tumor aan zijn poot te hebben.

Het is in Utrecht weggehaald, het ziet er verder schoon uit maar we moeten even afwachten

Kaisser heeft zoveel ontberingen in Spanje meegemaakt en zit nu echt in de hemel maar laat dat wel nog heel lang de hemel op aarde blijven

Aukje

Too bad.

pray for Kaiser and light a candle.

Jesus and Ana

Namens het hele Granada Padul team wensen wij Kaisser veel beterschap.

U kunt hier een kaarsje aansteken door op onderstaande link te klikken:

CANDLE

Icaro (152)

2010-04-24T20:02:00.000+02:00

Even een berichtje van Icaro (152). Ik ben volgende maand een jaar in Nederland bij mijn nieuwe baasjes en vriendjes. Wat is de tijd gevlogen! Mijn baasjes bekeken pas nog de foto's van mijn aankomst, waar ik lelijk, graatmager en angstig op sta. Inmiddels ben ik een blij en stevig hondje (en reuzeknap, al zeg ik het zelf). Ik heb er ook een nieuw vriendje bij. Hij is heel klein, maar komt niet uit Spanje. Hij heet Sammy en hij is een Yorkie, zeggen ze. Hij is leuk om mee te spelen, maar als we touwtrekken win ik lekker altijd, want ik ben klein, maar hij is kleiner.

Over een paar weken moet ik weer naar de kapper. De vorige keer was ik zo ondeugend, dat ik pas na vier maanden mag terug komen. Dan ben ik weer helemaal netjes voor de zomer. En dat is nodig, want ik heb tegenwoordig een vriendin. Ze is een Deense dog en ze heeft prachtige lange poten. Altijd als ik word uitgelaten kijk ik of ik haar ergens zie en als dat zo is, moet mijn baasje hard achter mij aanrennen, want dan ga ik zo snel ik kan naar haar toe. Naar andere vrouwtjes kijk ik nauwelijks om. Ik moet mijn vriendin in de gaten houden, want de hushpuppy van de overkant vindt haar ook leuk. Gelukkig houdt ze van grijze pluizen en niet van lange oren! Ik kijk erg uit naar de Granada Padul-dag (en mijn baasjes ook!) en ik hoop veel van mijn oude vriendjes uit Spanje daar te zien!

Liefs van Icaro uit Rotterdam,
geadopteerd 28-05-2009 door de familie Hoffschlag.

Lindi ( voorheen Lindsay)

2010-04-24T19:54:00.000+02:00

Hierbij een update over onze Lindi (Lindsay) die nu 3 weken bij ons is! Drie weken geleden konden wij eindelijk in Breukelen ons hondje Lindi (voorheen Lindsay) ophalen. Vanaf de eerste begroeting was ze lief, aanhankelijk en meegaand, en dat is ze gebleven. In het begin reageerde ze vooral op 'ola!', inmiddels beheerst ze het Nederlands ook al een beetje, vooral het woordje 'braaf!'. Ze was eerst nog wat angstig buiten (vooral voor fietsen en auto's), nu loopt ze zelfverzekerd met een zwaaiend staartje door het dorp, op weg naar het bos en de weilanden.

Lindi geniet van het vrije en zo hard mogelijk in (grote) rondjes om ons heen rennen. Van het struinen door de hei kan ze geen genoeg krijgen. Ze luistert goed, komt graag bij je en gaat zelfs voor het oversteken uit zichzelf zitten. Ze kan uren bij ons liggen slapen en houdt ervan gekrabbeld of geaaid te worden. Ze is zo geinteresseerd in alles dat ze soms vergeet om tijdens het uitlaten te plassen, dat doet ze dan maar op eigen terrein (in de tuin of in de kamer).

Thuis wacht haar grote vriend, de kater Poema, die nog een beetje op haar neerkijkt maar het eigenlijk heerlijk vindt als ze zijn oortjes likt. Ook kan Lindi prima overweg met de kleinkindjes, bijvoorbeeld het samen bellen blazen waarbij Lindi tot hun grote plezier de bellen opvangt met haar neus. De hele familie is erg blij met haar en we hopen zij ook met ons. We doen in ieder geval ons uiterste best om haar een zo aangenaam mogelijk leven te geven en Lindi zet zelf ook haar beste beentje voor!

Met vriendelijke groet, fam. van de Kraats

zet Zahra (Stella) weer met 4 pootjes op de grond.

2010-04-24T13:20:00.000+02:00

UPDATE 24 april 2010:
Wilt u een gift doen om deze kostbare actie voor Zahra te steunen, mail of bel dan met Aukje:

aukje@granadapadul.com
tel.: 0299-684602 of 06-50228652

bgg: 0624889248

Bericht van Marianne over een aanpassing voor Zahra:

We zijn de hele middag in Arnhem geweest. Zahra was fantastisch , ze liep daar gewoon los en bleef maar passen.Ze heeft nu een prototype mee , dus alleen de bovenkant is klaar , maar we gaan nu drie weken thuis proberen of ze het wel aankan is dat zo dan maken ze hem af .Ze heeft nu ook allerlei banden om zodat hij blijft zitten . Wat mij erg raakte, was dat die man van Hodes tegen mij zei:, zie je hoe gelukkig ze is, ze is helemaal niet bang blijft bij je , het is een fantastische hond. Ze zijn daar ook gek op haar .Als alles niet lukt , krijgt ze zo'n karretje , maar ik hoop van wel.

How to properly lick a cupcake batter bowl!!

2010-04-17T14:01:00.000+02:00

Yvonne stuurde ons iets moois, wat wij u niet willen onthouden:

How to properly lick a cupcake batter bowl!!

"Until one has loved an animal, part of their soul remains unawakened."

Pitufo

2010-04-17T13:54:00.000+02:00

Met een heel blij gevoel reed ik afgelopen woensdag naar Brussel.Een half jaar geleden was ik in Spanje om het een jarig bestaan van Granadapadul te vieren.

Op de lange rit naar Belgie dwaalde mijn gedachten nog even terug naar die bewuste zaterdagochtend

Daar leerde ik hem kennen. Daar heb ik hem in zijn oortjes gefluisterd dat het allemaal goed zou komen en nu een half jaar later was het dan zover: Pitufo mag naar huis.

Vele vluchten heb ik al gedaan en begeleid maar dit voelt zo speciaal. Wat was hij bang in zijn kooi. Uit onzekerheid had hij zijn hele kooi bevuilt. Mijn grote lieverd even weer zo klein. Hij heeft onderweg naar Nederland heerlijk naast mij op de stoel gelegen.

Ik heb hem gekriebeld, gestreeld, weer in zijn oortjes gefluisterd dat alle ellende nu echt voorbij was

Geen lange nachten meer in de refugio. Geen koude nachten meer wegduiken in het nachthok.Hij begreep me, kneep zijn mooie oogjes dicht en ging op mijn hand liggen slapen. Samen hebben we een hamburger gegeten en eenmaal in Breukelen aangekomen, waar zijn geweldige baasjes op ons stonden te wachten, twijfelde hij even om mijn auto uit te gaan.Ik heb hem in de auto gezet van zijn baasjes en nog eenmaal een knuffel gegeven. Het komt goed met je.

Lieve Pitufo ik gun je het mooiste en langste leven wat er ook maar mogelijk is, doe je best

Liefs Aukje

hoe trouw kun je zijn........

2010-04-17T12:37:00.000+02:00

mijn baas!!!!!!!!

ik snap er helemaal niks van

7 lange jaren leefden we samen

7 lange jaren gaf ik je mijn liefde en trouw

ik snap er helemaal niks van

Waar ben je nou?

ik ben van slag, ik snap er helemaal niks van

je huis was helemaal leeg en mij had je achtergelaten in de buiten kennel

ik snap er helemaal niks van

ik heb je geroepen, dagen lang, niet alleen omdat je me vergeten was eten te geven ...ik snapte het niet

de buurtgenoten stonden te schreeuwen tegen me en schopten tegen mijn kennel omdat ik huilde...huilde om jou

ik snap het niet

ik heb toch niks fout gedaan

hoe kan je na 7 jaar zonder mij weggaan

je hebt niet eens gegroet.

de pijn die ik voel is zo vreemd, zo leeg

ben je me vergeten soms?

ben je ook opzoek naar mij?

heeft mijn leven nog wel zin?

ik snap het niet..

gelukkig haalde iemand me uit de kennel en ik hoopte naar jou gebracht te worden maar dat gebeurde niet

ik ben zo leeg, ik snap het niet

waarom........

mijn dagen vul ik met hoop, in mijn dromen zie ik jou!

mijn uren zonder jou duren zo lang

ik zoek je overal...

denk steeds dat je eraan komt ....maar nee

ik snap er helemaal niks van

inmiddels zijn we ver uit elkaar , maar nog hoop ik je op iedere hoek van de straat tegen te komen

tuur ik over de straten als ik mee mag voorin de auto

denk ik je steeds te zien

gelukkig snappen ze me helemaal en geven ze me alle liefde die ik zo hard nodig heb

ik hoop dat het wat slijt, dat ik door kan met mijn leven al zit de grootste tijd er al voor me op.

lieve baas, je bent me vergeten, je bent weggegaan maar ik wil je zeggen dat ik voor altijd van je hou.

kokie een spaanse cockerspaniel.

Rey 1 jaar in Nederland

2010-04-11T18:59:00.000+02:00

Wat gaat de tijd toch snel.
Het is alweer 1 jaar geleden dat wij Rey opkonden halen in Brussel. De eerste weken was het een heel druk hondje niets was te gek voor hem. Als hij los mag dan is hij ook los maar dan luistert hij niet echt goed en gaat hij er als een haas vandoor en hij is zo snel dat we bang zijn dat hem wat overkomt als hij niet meer in zicht is, dus mag hij niet vaak los in de bossen . Ik ben hem nu aan het trainen om op een fluitje terug telaten komen zodat hij ook weer lekker los kan lopen. Rey is nu 1,5 jaar en is een stuk rustiger geworden hij heeft het echt naar zijn zin toen hij net bij ons was hield hij er niet van om te kroelen maar tegenwoordig vindt hij het lekker om op ons schoot te liggen. Poezen vinden hem niet echt leuk want hij piept heel hard als hij er een ziet maar hij wil alleen maar met ze spelen. Rey vindt rennen naast de fiets erg leuk dan kan hij zijn energie kwijt.
Groeten Wilfred, Miranda en een poot van Rey

Anais

2010-04-11T10:17:00.000+02:00

Op 29 maart jl., op vliegveld Zaventem kwam Anais aan. Ze was doodsbang en niet uit haar bench te krijgen. En dus ging ze met de gehele bench mee in de auto. Thuis aangekomen bleef ze maar lopen, uitglijden en haar behoefte doen.

Twee dagen lang hebben we kilometers gelopen om haar zindelijk te krijgen.

Ze was bang voor de tv (ze gromde ernaar), een fiets, kinderwagen, mensen, andere honden, noem maar op. Vanaf dag 2

werd ze al iets rustiger, ging ze zelf af en toe liggen en kwam ze steeds langs om aangehaald te worden.

Vandaag nog geen twee weken later, is Anais al veranderd. Als je 's morgens uit je bed komt blijft ze tegen je opspringen, kwispelen en gaat graag mee uit (behalve als het regent, dan draait ze zich om en wil weer naar binnen).Ze begrijpt de woorden zit en blijf maar het belangrijkste: het is een verschrikkelijke knuffeldame.

Ze is te groot, maar als ze kon ging ze met haar 20 kilo bovenop je zitten (ze heeft het zelfs geprobeerd maar dat ging een beetje lastig).

Ze geeft de hele dag pootjes en legt haar kop in je nek. Als je op de computer zit druktzij de muisknop wel voor je in (of likt hem af). Vandaag hebben we haar voor het eerst los laten rennen: ze leek wel een paard. Ze genoot vanhaar vrijheid en ging later doodmoe op het gras liggen. Gelukkig kon ze in de auto een beetje bijkomen. We hadden een en ander zwaarder voorgesteld maar het ons erg meegevallen:

Anais past al helemaal in het gezin en volgens ons heeft ze het ook erg naar haar zin.

De adoptanten van Anais

Goed bericht over Kaisser

2010-04-11T10:03:00.001+02:00

Lieve allemaal,

Vandaag waren we met Kaisser naar de afdeling oncologie van het UMC in de hoop dat we eindelijk de uitslag van de kweek zouden krijgen; helaas, het duurt nog een week of 10 dagen. Inmiddels hadden we een verdikking op de operatieplek geconstateerd, waar we ons erg ongerust over maakten. De oncoloog besloot een rontgenfoto te laten maken en een punctie te nemen, om te zien of er vreemde cellen te vinden zouden zijn. Gelukkig! Zowel de foto als de punctie gaven aan dat er geen kankercellen aanwezig zijn; dat lijkt er ook op te duiden dat de kweek een goeie uitslag zal geven; maar we willen het wel graag zeker weten, dan pas is het 100%. Dat laten we uiteraard via dit blog weten.

Iedereen hartelijk bedankt voor het meeleven en de hartverwarmende kaarsjes.

Frits, Ria en Kaisser.

Lente!

2010-04-07T14:30:00.000+02:00

Is het lente of niet.
Zelfs de lieveheersbeestjes krijgen er de kriebels van en hebben het op hun heupen. Lupa is en blijft een lelijk, maar o zo lief, hondje.
Ze is alert en ontspannen.

Onze regenbooghonden

2010-04-06T19:41:00.000+02:00

Onze overleden viervoeters verdienen een mooie plaats op dit weblog.
Er is al een herinneringsvideo onderaan dit blog.

Vanaf nu is er een 2e regenboogversie.
Mist u nog een overleden maatje in dit filmpje, mail dan naar Erna (zie rechtsboven voor het email adres)

T.z.t zal dit filmpje ook onderaan te vinden zijn en blijven.

Just this side of Heaven is a place called Rainbow Bridge .

When a animal dies that has been especially close to someone here,

that pet goes to Rainbow Bridge.

There are meadows and hills for all of our special friends

so they can run and play together.

There is plenty of food, water and sunshine

and our friends are warm and comfortable.

All the animals who had been ill and old

are restored to health and vigour;

those who were hurt or maimed are made whole and strong again,

just as we remember them in our dreams

of days and times gone by.

The animals are happy and content, except for one small thing:

they each miss someone very special,

someone who was left behind.

They all run and play together, but the day comes

when one suddenly stops and looks into the distance.

His bright eyes are intent; his eager body begins to quiver.

Suddenly, he breaks from the group, flying over the green grass,

faster and faster.

You have been spotted, and when you and your special friend finally meet,

you cling together in joyous reunion, never to be parted again.

The happy kisses rain upon your face; your hands again caress the beloved head,

and you look once more into those trusting eyes,

so long gone from your life,

but never absent from your heart.

Then you cross the Rainbow Bridge together...

*Author Unknown*

Fibi is jarig

2010-04-06T11:58:00.000+02:00

Fibi is jarig, is nu 1 jaar, jawel!
We zijn heel gelukkig met onze enige echte eigen pup die nu een jongedame is geworden.
Ze is ontzettend ondeugend, daagt iedereen uit, verscheurt beddenlakens en graaft diepe kuilen in Johns mooie tuin.
Wat ze al niet probeert op te peuzelen, van kikkers tot knijpers en van drolletjes tot dode vogels en slakken.
Maar als ze je aankijkt met die ontzettend zachte ogen van haar vergeef je haar alles.
Inmiddels is ze verlost van haar lange klittende lokken en wordt steeds lichter van kleur.
Iedereen de hartelijke groeten van ons en pootjes van onze vier honden.
Hopelijk tot ziens op de Padul dag!

Prettige Paasdagen

2010-04-02T14:21:00.000+02:00

PAASFEEST

HET PAASFEEST STAAT WEER VOOR DE DEUR.
WIJ STAAN DAN STIL BIJ DE KRUISIGING VAN JEZUS.
WIJ VIEREN DE OPSTANDING VAN JEZUS.
GOD HEEFT HET ZO GEWILD EN ZO BEPAALD.

ZIJN WIJ ECHT ZO BLIJ OP GOEDE VRIJDAG OMDAT JEZUS STIERF VOOR ONS EN DAARMEE ZIJN ONZE ZONDEN VERGEVEN?
ZIJN WIJ NU GEVRIJWAARD VAN ZONDEN?
KUNNEN WE NU DOEN WAT WE WILLEN?

IEDEREEN MAG DAAR ZIJN EIGEN GEVOEL BIJ HEBBEN, ZIJN EIGEN MENING OVER HEBBEN.

WIJ ETEN ONS PAASEI MET ONZE KINDEREN. GAAN MET ONZE GEREDDE HONDEN EEN HEERLIJKE STRANDWANDELING MAKEN EN ZULLEN DE WIND DOOR ONZE HAREN LATEN WAAIEN EN ER EVEN BIJ STIL STAAN DAT SOMMIGE MENSEN OP DE WERELD NOG NOOIT BEGREPEN HEBBEN WAT DE INHOUD VAN HET PAASFEEST IS. AL ONZE HONDEN IN NEDERLAND DRAGEN HET KRUIS VOOR DE REST VAN HUN LEVEN MEE MAAR ZIJN OOK OPGESTAAN UIT DE DOOD.

VELE SOORTGENOOTJES WORDEN JAMMER GENOEG NOG IEDERE DAG AAN HET KRUIS GENAGELD.

PRETTIGE FEESTDAGEN.
AUKJE VAN HEES

Een welgemeend afscheid

2010-04-02T13:50:00.000+02:00

Hier neemt Anais afscheid van Jesus.

Cindy

2010-04-02T12:58:00.001+02:00

Cindy is heel goed met balletje gooien, het is dan net een vliegend hondje, ze vindt het prachtig. Zit graag in de tuin te wroeten ,en dan wil ze alles verstoppen. Ook staat ze leuk met onze kleindochter op de foto, die komt iedere middag uit school om met Cindy te wandelen en te spelen.

Wij genieten met volle teugen van haar, het is onze pop.

Met vriendelijke groeten ,

fam. Bakker.

Nozem (voorheen Ziggy)

2010-04-02T12:50:00.001+02:00

Hier even een berichtje over NOZEM. Het gaat heel goed met hem! Na 2 keer lelijk naar de 4 kattenmannen en op m'n donder gekregen van m'n baasjes, zijn we nu', na een weekje al vriendjes ......goed he?!

Enne.....alleen zijn? Niks aan de hand....doe ik gewoon ff.

Ik hoef niet eens meer in de bench.....wat een vertrouwen hebben ze, he!

Jaja....Ik heb ff goed m'n charmes in de strijd gegooid....haha

Nou...laat wel weer s wat horen binnenkort.

Groet van mn baasjes en een dikke knuffel van Nozem

The new "first man" of the refugio padul.

2010-03-27T14:16:00.000+01:00

The spring has come!!!
And with her, the first old man of the refuge!
Bartolo!!!
He likes to play with the balls and to chase little young dogs! hahaha. He is made a lad!
Order a very big kiss the whole team of Granada-Padul and wish you a happy you spring!

Paco (voorheen Edie)

2010-03-27T14:02:00.001+01:00

Hallo,

op 7 augustus 2009 kwam Paco (voorheen Edie) aan op schiphol. Hij was zo bang dat ik niks met hem kon, niet aaien, niet uitlaten.. hij zat alleen maar verstijfd in een hoekje de boel in de gaten te houden. Zodra ik opstond, mijn stem iets verhief of mijn arm te snel opzwaaide, zat het arme beestje alweer onder de bank te trillen. Na een week lukte het mij eindelijk contact met hem te krijgen.. ik ging op de grond liggen en kon hem zachtjes op zijn koppie aaien. De eerste keer rende hij snel weg, maar toen hij eenmaal doorhad dat ik hem niks kwaads wilde doen kwam hij weer terug voor nog een aai over zijn bol. Dit was het begin van onze hechte vriendschap!

Ik heb hem overal mee naar toegenomen, ik heb hem laten zien dat het niet eng was hier en dat niemand hem kwaad wilde doen! Dit kostte een hoop tijd, geduld en liefde! Nu 7 maanden later is er bijna niks meer over van het bange scharminkeltje! Hij is het populairste hondje van het bos.. iedereen wil met hem mee lopen en hem het liefst mee naar huis nemen. Wat een aandacht krijgt die kleine in het bos! Het verbaasd mij elke dag weer dat het kleine bange scharminkeltje zo vrolijk is en zoveel levensenergie heeft en na alles wat hij heeft meegemaakt nog zoveel vertrouwen heeft in de mens. Hij is altijd in mijn buurt en waar ik ga is hij ook, maar hij kan ook prima even alleen thuis blijven.. of bij "opa en oma" logeren. Ook deze zijn helemaal verliefd op Paco en hij kan niet vaak genoeg langskomen.

Paco heeft nu een prima leventje hier in Nederland en ik ben ook nog elke dag blij dat ik hem heb geadopteerd.
Liefs,

Celeste

Vorderingen refugio

2010-03-27T13:50:00.002+01:00

DOOD PER OPDRACHT: WET IS WET.

2010-03-26T19:57:00.000+01:00

DOOD PER OPDRACHT: WET IS WET.

SCHOKKEND!

Klik op onderstaande foto

en lees en zie het bewijs wat Fabienne in handen heeft,

hoe dodingstations hun dieren wreed doden.

Dit bewijs kan dienen om een einde te maken

aan de wreedheden.

Hier is Paola het boefje weer!

2010-03-26T11:33:00.000+01:00

Hallo allemaal,

Hier even weer een verhaaltje van mij. Paola het boefje.

Je ziet mij lekker van het zonnetje genieten. Belle - mijn zus - legt maar even het pootje over mij heen.

Het gaat heel goed met mij. Ik ben donders ondeugend, maar wel ontzettend lief.

Ze noemen mij een echte piepmiep. Ik kan namelijk als ik iets zie wat eng is ontzettend piepen, lees: gillen.

Dus mijn bijnaam is piepmiep.

Als mijn vrouwtje eens weg moet ga ik bij opa en oma logeren. Samen met oma zit ik dan op de bank een peertje te eten elke avond. Appels vind ik niet lekker.

Uit een bak eten doe ik niet zo goed. Vrouwtje gooit de brokjes nu op de grond, en dan kan ik ze lekker bij elkaar zoeken.

Dat deed ik ja in Spanje ook.

Nou mensen geniet van het mooie weer.

Groeten van Paola, het boefje.

Dirkje

2010-03-26T11:24:00.000+01:00

Lieve allemaal,

Wat vliegt de tijd!! Dirkje is alweer ruim twee maanden bij ons en het is net alsof we haar al jaren hebben. Al snel hoorde Dirkje er helemaal bij. Ze is een lieve, leuke, speelse en ook rustige hond. Eenmaal buiten kan ze rennen dat het een lieve lust is. Van het spelen met rondwaaiende blaadjes kan ze geen genoeg krijgen. Eenmaal moe gerend of gespeeld zoekt Dirkje binnen een rustig plekje op, doet een dutje of knabbelt aan een kluif en dan merk je nauwelijks dat ze er is.

Nog bijna dagelijks krijgen we buiten, als we aan het wandelen zijn, complimenten van voorbijgangers. "Wat een mooie lieve hond hebben jullie toch". En steevast is de vraag "wat voor ras is het?" Dirkje is een Spaanse Mix. Dan beginnen de mensen te raden. Collie, Podenco, Duck Toller, Australian Shepherd? Het zou allemaal kunnen, we weten het niet en het is ook niet belangrijk. Dirkje is een geweldige hond waar we veel van genieten.

Inmiddels hebben we een fijne plek gevonden waar Dirkje zo nu en dan een dagje gaat spelen met andere honden en waar ze ook gaat logeren als we wat langer van huis zijn. Geen kennel maar gewoon bij mensen thuis op de boerderij, ideaal.

Wij kijken uit naar de Granada Padul meeting 2010. Wij allemaal kijken ernaar uit om andere gelukkige hondjes en hun baasjes op deze bijzondere dag te ontmoeten.

Een stevige poot van Dirkje en hartelijke groeten van Tertia.

Mooie foto's van Rafael

2010-03-21T11:43:00.001+01:00

Aankomst transport

2010-03-21T11:28:00.002+01:00

A van about to explode..........

A relentless driver.........

uuuuuuuf a hard day's work....

lot of clothes, food, toys

and medical supplies for dogs GP

and finally some rest.......

thank you very much to everyone that with your help make it possible for GP to continue caring for our beloved canine friends a big hug and a kiss for all.

Ruben

2010-03-21T11:01:00.000+01:00

het gaat heel erg goed met Ruben. hij heeft het erg naar zijn zin. in het begin heeft Ruben veel geslapen, maar dat wordt steeds minder. hij vindt het fijn om mee naar buiten te gaan om te wandelen. Het is wel een fel hondje tegen andere honden, maar dit maakt niet uit. Ruben heeft twee vriendjes Bono en Barney. Deze honden zijn van mijn buurvrouw en we gaan vaak gezellig lopen aan de maas. Hier kan Ruben ook loslopen en dan gaat hij druk spelen met zijn vriendjes. Ruben houdt ook van autorijden. Als ik hem meeneem naar mijn opa zit hij in de auto lekker naar buiten te kijken. verder is hij gek op kinderen. vooral op mijn nichtje en neefje die hier regelmatig komen. kortom het gaat heel goed met Ruben.

Martinos nu THOMAS

2010-03-21T10:52:00.000+01:00

hallo allemaal, even een berichtje van martinos die nu THOMAS heet. het gaat beregoed met hem,hij kijkt anders en doet anders dan de eerste dag. hij is eigelijk heel ondeugend maar ook heel lief. hij heeft het erg druk en is al dikke vrienden met de andere honden. amon onze rottweiler speelt met hem en thomas mag in zijn oren lippen wangen en poten bijten en doet dat ook, grote lol en met josefientje is hij ook dikke vrienden en daar kroelt hij mee en spelen natuurlijk. hij begint te ontdekken dat je kan kauwen op buffelhuid ,spelen met ballen en muisjes van de poezen en hij kan apporteren. we waren bij het kanaal hier en amon en fientje erin en thomas er achteraan. hij kan dus uitstekend zwemmen. hij is ook goed zindelijk en hij slaapt de hele nacht door ,bij ons in bed, en smorgens moet hij wakker gemaakt worden om eruit te gaan. loopt mij natuurlijk overal achterna en probeert poezen te vangen. hij wil erg graag met ze spelen maar dat wordt niet gewaardeerd. ik doet er een paar fotos bij en volgende keer mailt hij zelf wel even. hij rust nu even uit jaja groetjes ineke

Edie - rescued an hour before euthanasia

2010-03-20T22:17:00.001+01:00

Dit filmpje kregen wij vandaag onder ogen.Je kunt er niet zonder tranen naar kijken, maar het laat zo duidelijk zien dat alles wat nodig is, zo makkelijk te geven is:

een knuffel.

Het hondje was bang, agressief, onhandelbaar en zou ‘afgemaakt’ worden.
Kijk hoe deze man haar redde, hij gaf het diertje een nieuwe kans en legde dit op video vast.

Aankomst ziggy en martinos

2010-03-17T17:24:00.000+01:00

11 maart kwamen ziggy en martinos aan.
Hier volgt een fotoreportage van deze blijde dag.

Poupet

2010-03-13T13:28:00.001+01:00

Kleine pupjes, ze komen in je leven, eerst zijn ze bang en heel erg teruggetrokken maar na enkele dagen ben je hun wereld, hun thuis, hun toeverlaat, hun vertrouwen, hun zekerheid groeit...dan, als ze sterk en wel zijn, hun vaccinatie proces door lopen, dan gaan ze van je heen,naar een nieuwe leven, een nieuwe familie, een nieuw toeverlaat, met pijn in je hart gaan ze dan in Malaga airport naar hun familie voor altijd...
Het doet altijd pijn, vooral die onbegrijpelijke blik als je ze loslaat, wij weten dat liefdevolle mensen
aan de andere kant staan, zij niet... ons team werk is daarom zo belangrijk, zo intens van levensbelang
voor hen,....
Hier ons kleine Poupet,... zelfzeker, gelukkig, en oneindig trouw,.... een goede start...

Amai...die Indy is groot, bijna zo groot als ik...

Ben ik niet knap....

Oeps, ikkkkk val.....

Hi Indy... t kom terug zunne....

Hey Kleine spruit ....

Ach wat....

Oepsie poepsie,...

Fabienne Paques

Friends

2010-03-13T12:36:00.000+01:00

Dit filmpje kregen wij vanuit Spanje en willen wij u niet onthouden:

Transport

2010-03-13T11:55:00.000+01:00

10 MAART 2010 IS ER WEER HEEL VEEL VRACHT AFGELEVERD BIJ HET TRANSPORTBEDRIJF NORD CARGO IN MOERDIJK.IEDEREEN DIE WEER ZIJN BIJDRAGE HEEFT GELEVERD, BEDANKT EN EEN SPECIAAL BEDANKJE VOOR MARS NEDERLAND VOOR HET VOER, DIERENAMBULANCE PURMEREND VOOR DE VELE MEDISCHE ZAKEN VOOR DE NIEUWE KLINIEK , DE VELE HONDENJASJES ,DE VELE MANDEN, KUSSENS ETC

EN HET BEDRIJF

ZIJ STELDE BELANGELOOS HUN PRACHTIGE AANHANGER BESCHIKBAAR OM DE SPULLEN WEG TE BRENGEN NAAR MOERDIJK. EEN GEVULDE BUS EN EEN AANHANGER VOL , GOED VOOR 4 HOGE PALLETS VERTREKKEN MORGEN RICHTING MALAGA

OOK HEBBEN WE ER VOOR KUNNEN ZORGEN DAT ALLE 40 KOOIEN VAN ACE TERUG GAAN NAAR MALAGA . .

GRANADA PADUL BEDANKT NORD CARGO

Leo

2010-03-10T20:00:00.000+01:00

We kregen 2 mooie foto's van Leo

Scooby op Texel

2010-03-10T19:54:00.001+01:00

Hier een berichtje van Scooby.

Alles gaat goed met hem. In Februari een week naar Texel geweest lekker uitgewaaid. Zijn zwarte neus heeft ie niet meer maar is nu tweekleurig. Heel knap staat dat.

Dora (voorheen Sissy) op behendigheidstraining

2010-03-10T14:50:00.000+01:00

5 maart 2010:

Dora (Sissy) is nu 5 maanden bij ons. Bijgaand een foto van haar met onze twee poezen. In het begin joeg ze de poezen achterna, dus je kunt wel zien hoe dit is verbeterd. En nog steeds zie ik haar steeds blijer en aanhankelijker worden. Ze is nog steeds aan het ontdooien!

Wat erg leuk is: ondanks dat we pas sinds januari meedoen met Rally Obedience (na eerst een basiscursus gehoorzaamheid) mogen we zondag (7 maart) mee doen in de Rally demonstratie tijdens de grote Martinidogshow in Groningen! Stel je voor: dit kleine Spaanse kruisinkje tussen al die rashonden! Gewoon omdat ze het zo leuk vindt om samen dingen te doen en heel graag wil leren en werken. Misschien kan ik de speaker wel zo ver krijgen dat ze vertelt waar mijn hondje vandaan komt.

Rally Obedience (Rally-O) is een mengvorm tussen behendigheid en gehoorzaamheidstraining. Je loopt een parcours met onderweg allerlei oefeningen die je met de hond moet uitvoeren. Erg grappig. En Dora pikt het allemaal zo snel op!!! Ze vindt het geweldig leuk en als ze te lang moet wachten begint ze te blaffen van ongeduld: wanneer beginnen we nou?!! Eigenlijk wil ze nog meer actie, maar de cursus behendigheid start pas weer in het voorjaar, als de vorst uit de grond is. Vandaar dat we eerst nog even Rally-O hebben gedaan.

7 maart vervolg:

Dit weekend hadden Dora en ik onze eerste les behendigheid. Het ging ontzettend leuk en Dora had er ontzettend veel plezier in. Daardoor liepen we vandaag mee in zowel de demonstratie van Rally-obedience als de behendigheid. Hierbij de foto's van de les (zaterdag) en van de Hondenshow in Martiniplaza in Groningen. Natuurlijk ging het niet allemaal vlekkeloos. Op de foto's kun je wel zien hoe goed ze haar aandacht bij me heeft. Bij een luid applaus wist ze niet waar ze kijken moest. Maar daar heb ik zelf ook last van!!!

Heel veel enthousiaste groeten van Edith en Dora

Drama in LOS BARIOS..... DAGBOEK

2010-03-08T20:45:00.001+01:00

HOE GROOT KAN LEED!!! ZIJN? 25 HONDEN ZIJN VERDRONKEN EN KWAM DE HULP TE LAAT. Met dank aan Fabienne Paques en Peter(Pedro) Koekebakker voor hun hulp. Ze hebben alle overlevenden uit het beruchte dodingsstation gehaald.

VOOR DONATIES, NEEM CONTACT OP MET AUKJE ZIJ ZAL U VERTELLEN HOE U DAT RECHTSTREEKS KAN DOEN.
EMAIL: AUKJE VAN HEES

Het volgende bericht bevat schokkende foto's.

Vandaag,....

De aanhoudende regen heeft Los Barios, het afgrijselijk station, een drama gebracht. Geen woorden zijn ervoor te vinden, de naast liggende rivier is uit zijn oevers getreden, .... en hulp kwam voor vele van onze hondjes te laat;ze verdronken een vreselijke dood. Stilaan vulde hun hokken zich tot 1,5 m water, ....We konden er niet geraken met de auto, pas vanmiddag konden we er doorheen. A.lles was blank maar het niveau was gezakt. Er waren er nog een 30tal, allemaal grote hondjes, verkilt en doordrenkt van de koude en modder, troosteloos en zonder moed, zonder enig levens gevoel, echt hartverscheurend beeld. Peter nam hondjes mee, en wij namen er 15 mee. Het station is leeg, we hebben onze auto tot aan de nok vol gestoken met de overlevenden, niemand hebben we vergeten, niemand,.....

Samen met de mensen van Algeciras en met de eigenaar van het dodingsstation hebben we iedereen geëvacueerd. Tranen en verdriet, onmacht en boosheid vullen je hart. We denken niet meer of we plaats hebben of niet, dit is iets waar je moet doorgaan, hen redden en hoe, dat zie je wel...

Terwijl we één per één weg haalden, tussen het vuil, de smeerlapperij, de dode ratten, als je in de droevige en onbegrijpelijke oogjes kijkt, dan breekt er iets in je, komt de boosheid naar boven naar diegene die hen ooit dumpte! God, hoe kan je zoiets doen...

Ze zitten nu veilig bij ons in de refugio, allen zijn dood- en doodmoe van de levensstrijd, vooral Pastorrr en Touch zijn er erg aan toe, beiden zijn kantje boord....

We zijn allemaal heel erg begaan, emotioneel volledig uitgeput, we voelen ons schuldig dat we niet eerder bij hen konden zijn, zij die zijn verdronken, is echt verschrikkelijk, maar we moeten nu werken aan diegene die er nog zijn,...

Mogen onze gestorven trouwe viervoeters in vrede rusten, het heeft niet mogen zijn ....

Diesel jarig

2010-03-03T20:07:00.000+01:00

Granada Padul feliciteert Diesel (voorheen Virgil) die vandaag 1 jaar is geworden.

voortgang bouw nieuwe refugio

2010-03-03T19:42:00.001+01:00

Fashion weekend

2010-03-02T10:32:00.000+01:00

Izarra

2010-02-28T18:08:00.002+01:00

Vrijdag 26 februari is Izarra bij ons gekomen.

Wat een geweldig lieve hond, ze geniet van alles om haar heen en vindt alles even prachtig.

Heerlijk rennen en dollen in de tuin want loslopen buiten is er nog even niet bij maar dat komt zodra ze het vertrouwen heeft in ons en dan kan ze heerlijk rennen en zich uitleven.

Wij zijn heel erg blij en gelukkig met haar.

Het is echt een cadeau wat op ons pad is gekomen.

sleeping beauties

2010-02-28T12:31:00.001+01:00

De jongste zoon van Jesus en Ana met Ewin....
Ewin heeft niet zoveel haast om zijn koffertje te pakken, ;-) hij heeft het daar erg goed.......

Het sluitstuk : Campeon !

2010-02-27T14:47:00.001+01:00

Wij hebben al vier hondjes uit Spanje ,en dit was het sluitstuk , Campeon .
Samen met Lucia , Ewina en Seal kwam Capeon laat op donderdagavond 11 februari aan .Toch iedere keer weer die emotie ,en spanning want Campeon heeft een hartafwijking en hoe heeft hij gerageerd op de reis , want dat is toch heel spannend voor die lieverd. Op dit moment dat ik dit verslag schrijf, ligt hij aan mijn voeten en de rest daar omheen .Dat is precies hoe het gaat met hem. hij is een mensenhond , hij is heel gericht op mensen , misschien weet hij niet dat hij een hond is.

Want hij lust cappucino , eet de krant , wandelt mee in het bos naast ons en is dolblij als hij eindelijk weer thuis is want dan kan hij tegen de boekenkast aan plassen .Je ziet de opluchting op zijn koppie .Alhoewel het wat beter gaat en wij enthousiast zijn als er buiten wat geproduceerd wordt .Heel af en toe speelt hij met Pepe. Maar hij is heel leuk , een rakker met ondeugende oortjes en steeds meer een kwispelende staart . Slapen bij de andere honden doet hij niet , maar het liefst bij ons of in de bench. Hij heeft schitterende bruine ogen , en verovert je ter plekke , dus wij zijn heel blij dat hij nu bij ons woont.

Maar hij heeft ook longstuwing en hoest lelijk , dat komt door zijn hartje , daar breekt je hart van als je dat hoort , want ook al weet je dat hij wat heeft , hij moet nog een hele tijd mee als het aan ons ligt.Wat we ook merkten, is dat hij een hele harde buik heeft , de dierenarts is er mee bezig en volgende week wordt zijn ontlasting drie dagen achter elkaar onderzocht, en levert dat niets op, dan volgt die week daarna een echo. Duim aub allemaal voor hem , hij verdient het zo .Als je ziet hoe Orejitas is opgeleefd , hij springt en huppelt door het bos ,en Orie is eigenlijk zo'n deftig soort kamerheer, Campeon en rakker een ondeugd. .

Met Flora gaat het super , ze is zo lief en zacht en blij , dan merk je hoe snel ze gewend is geraakt. Zahra is onze superhond en Pepe doet wat wij nooit van hem verwachtten , luistert uitstekend in het bos , hij loopt nu steeds los en als je hem roept , vliegt hij naar je toe op zijn korte pootjes.Deze kleine man krijgt het voor elkaar dat iedereen met hem speelt , en zelfs Flora vindt het heerlijk als hij bij haar slaapt.
Wij genieten van ze , Marianne

LOLA , een cockervrouwtje van 12 jaar oud,...

2010-02-22T12:50:00.001+01:00

Het is niet te geloven, niet te vatten, niet te aanvaarden,...
LOLA , een cockervrouwtje van 12 jaar oud,...

In 2006 verloor LOLA haar bazinneke aan de dood, haar mensenmama ging heen en
lieve LOLA, met een karaktertje van goud, net als haar vachtje, kwam terecht in het dodenstation,
het werd de hel van haar leven, dacht ze toen,....maar een spaans gezin adopteerde Lola na korte tijd,
en alles leek een wending te krijgen, Lola was bij hen voor 4 jaren,....
2006 - 2010,
tot gisteren,...
een ring aan de bel,...aan de poort,..
een grote zak gesloten met een bewegend iets in,...
We brengen deze hond terug,....

Wij kijken verbaasd, ..... hond, waar is de hond ????
Ja, we hebben haar in deze zak gestopt, want we kunnen de geur niet meer verdragen,...ze stinkt,...
We rukken de plastieke zak uit hun p.ten,...en naar adem snakkend komt Lola tevoorschijn,..
"'Het"' lacht ons uit en verdwijnt,... wij staan met Lola in onze handen.... tranen vloeien, van onmacht,
van boosheid, van ellende,...

Lola, is zwaar verwaarloosd, ze is blind en ze kijkt ons aan, met die hele droeve oogjes,
blind, maar met zoveel expressie, God, sta ons bij, hoe kan je toch zoiets een onschuldige beestje aan doen,
haar oortjes zijn een stinkelden hoop viezigheid, ontstoken en zo pijnlijk, haar zicht verloor ze door de
verwaarlozing, ... Lola is oud en heeft niet veel kansen maar ik hoop zo dat iemand nog even deze lieverd
wil gelukkig maken, wij gaan haar verzorgen en weer beter maken, ook al is het maar voor even,...

Fabienne

Trix(y)

2010-02-22T12:35:00.001+01:00

Trixy (Trix) is nu bijna 4 weken bij ons en is een druk vrouwtje. Af en toe vergeet ze nog eens dat ze buiten plassen moet maar het gaat steeds beter. Eindelijk gaat ze nu een beetje naar haar naam luisteren maar alleen als zij zin heeft om te komen. Ze is hele goede maatjes met onze Berner Sennen hoewel die soms een beetje afstandelijk is. Maar daar stoort Trix zich niet aan. Los laten zal nog een probleem worden want luisteren gaat er volgens mij niet erg van komen. Ze is heel erg lief en ook gek op mijn man.Het is een echte deugniet alles wat ze pakken kan pakt ze ook. S'nachts slaapt ze rustig in haar bench en geeft geen kik. Ik word iedere morgen door haar gewekt als ze uit is geweest met mijn man en dan is het een tijdje knuffelen op bed. April gaat ze mee op reis naar de camping in Spanje.

Groetjes Inge Pillekers

Het leven van een gelukkige!! Spaanse asiel hond

2010-02-22T12:28:00.001+01:00

Gelukkig,heb ik nu een dak boven mijn hoofd.

Gelukkig, mag ik nu in een mand slapen.

Gelukkig, krijg ik nu iedere dag mijn eten en drinken.

Gelukkig , weet ik nu dat er mensen zijn die mij lief vinden.

Gelukkig, mag ik hier blaffen zonder dat ik in elkaar geschopt word.

Gelukkig,zijn mijn wonden verzorgd en is mijn pijn verzacht.

Gelukkig,heeft mijn leven eindelijk zin.

Gelukkige, zie ik vele vriendjes met hun koffertje gepakt, klaar staan om naar huis te mogen.

Gelukkig, zie ik jullie huilen en lachen om ons.

Gelukkig,weet ik dat jullie heel hard moeten vechten om jullie hoofd boven water te moeten houden

Gelukkig,weet ik dat jullie het niet opgeven en wij!! heel belangrijk zijn nu!

Gelukkig, voel ik me geborgen in jullie schoot.

Gelukkig hoef ik even niet meer te vechten en ben ik gelukkig dankzij jullie.

Bedankt namens al mijn vrienden die door jullie gelukkig zijn geworden.

Isa ( voorheen VERA)

2010-02-22T12:20:00.001+01:00

Even een berichtje over Vera, nu onze Isa. Ze is 2 weken geleden aangekomen op Zaventem. Wat een pracht hond! Ze was wat angstig en gereserveerd: ze wilde niet door een deur, wilde niet op een kussen slapen, een mand was helemaal geen optie. Ze was bang van armbewegingen en stemverheffingen. Aan de lijn lopen ging moeilijk. Maar nu, na 2 weekjes hard werken, veel knuffels en veel snoepjes is ze open gebloeid. Ze loopt nu aan de lijn, luistert al naar haar naam, is zindelijk en al veel zelfverzekerder. Ze wandelt nu goed mee en kan zelfs al naast de fiets lopen, wat een belevenis!! Binnenkort gaan we met haar op cursus. Dat zal ze fijn vinden, want we merken dat ze graag iets doet en heel makkelijk dingen leert. Dat is de herder in haar! Op de hondenwei mag ze los en ze luistert prima, ze houdt je constant in het oog en volgt je overal. Ze kan het goed vinden met onze 2 andere hondjes, maar de kippen moeten uit haar buurt blijven. Onze paarden heeft ze al gezien maar nog niet van dichtbij, dat is voor binnenkort. Ze is naar de dierenarts geweest en goedgekeurd voor de dienst.

Mooie berichten over Gloria

2010-02-17T19:30:00.001+01:00

Op 17 december werd Gloria geopereerd. Onlangs kregen we dit goede bericht én prachtige foto's:

Ze is nu ongeveer 11 maanden

De operatie heeft gedaan wat er moest gebeuren en gloria rent als nooit tevoren.

Ze heeft een oogje op vogels, maar dat proberen we met de bal wat af te leiden.

We gaan over een paar dagen naar belgie voor controle en gaan er eigenlijk van uit dat het allemaal goed is gekomen.

Martha's avonturen

2010-02-17T18:36:00.002+01:00

Ons verhaal begon op 25 april 2009 op het vliegveld in Belgie. Een grote kist met 3 honden erin waarvan er eentje mijn kleine nieuwe hondje in levende leven was. Nou liefde op eerste gezicht...en nog steeds!

We zijn nu bijna 10 maanden verder.Van een heel onzeker grommerig hondje is ons kleine Martha een vrolijk, nog steeds grommerig, lief knuffel hondje geworden, dat weet als het niet gaat zoals zij dat wil, er dingen toch wel eng zijn: grote vreemde mannen ineens in haar huis, een arm die onverwachts snel omhoog wordt gedaan wat heel eng is , dan vlieg je naar je mamma en kruipt stijf tegen haar aan. Die zegt dan dat er niets aan de hand is, je kijkt dan heel verbaast en gaat op onderzoek uit. Steeds zijn er minder dingen eng, steeds meer dingen worden leuk en ze gaat steeds meer zelf op onderzoek uit.

Een sloot met kroos? Kun je daar op staan? Oeps toen hadden we een groene, natte Martha en ze kijkt me dan aan van :mam wat is dat nou?Houd dan je lachen maar eens in. Zo hebben we al wat afgelachen met z'n allen. We lopen heel vaak op een kade langs een natuurresrvaat 't kaatje genaamd.

Daar lopen alle 3 de hondjes heerlijk los en kunnen ze geen kwaad doen [ dacht ik.] Ziet Martha een koe...oeps wat is dat voor een groot eng ding...hard blaffen dan gaat dat ding wel weg...oeps zijn die dingen me toch nieuwsgierig zeg...komen ze me van dichtbij bekijken.. gelukkig staat 't vrouwtje binnen bereik...kort tegen d'r benen gaan staan, ziet dat grote ding me niet meer....gelukkig zit er een sloot tussen.

Maar mijn middelmatig grote zus moet zich even uitsloven.. springt over..eh... in de sloot en gaat tegen het grote ding staan blaffen.. grote ding denkt: klein ding met je grote mond je hoort aan de ander kant van de sloot en jaagt haar zo de sloot weer door terug naar de goede kant.. ba, das eng, denkt Snowy, dat doe ik nooit meer.

Wat ook een heel leuk spelletje is, is muizen vangen. Nou ja, je doet alsof. Je stopt je neus in een muizengaatje, snuift heel hard [staat heel erg stoer] graaft wat met je poot, komt hond nummer 2 ook kijken en als je lang genoeg wacht ook nummer 3. Maar wat gebeurt er als de muis per ongeluk het holletje verlaat?

Dan springen 3 x 4 pootjes allemaal tegelijk de lucht in en weten ze niet wat hen overkomt, onze helden op sokjes.

En zo genieten wij uren- dagen - weken en naar ik hoop nog jaren van elkaar.

Heel veel liefs van Angela,

Pucky 17 jaar.

Snowy 3 jaar.

Martha 2 jaar?

PS - SAMEN OP VAKANTIE DOEN WIJ ZO:

Milow

2010-02-14T20:32:00.000+01:00

Met Milow gaat het super goed! hij leert enorm snel, de comando's: Zit, Lig, blijf en af, heeft hij al onder de knie.We zijn hem nu nog aan het leren wat poot betekent. Hij en de kat gaan ook wel goed samen, alleen rond etenstijd hebben ze nog wel eens ruzie over welk eten van wie is, maar dat blijft bij blaffen en blazen. Verder past milow zich uitstekend aan, aan Nederland, hij is gek op het spelen in de sneeuw namelijk.
Ook is hij gek op zijn oppas en medebaasje, Juan. Elke keer als Juan hier komt, houdt hij maar niet op met kwispelen. Ook bevallen zijn speeltjes hem heel goed.

Sinds 24-01 slaapt milow alleen beneden in zijn bench. In het begin was hij heel goed in piepen namelijk, die periode heb ik op de bank geslapen, maar beetje bij beetje lieten we hem steeds meer alleen. Nu gaat dat heel goed. Ook heeft Milow al vele hondenvriendjes in de buurt. hij steelt de harten van vele voorbijgangers.

Ik en milow zijn al goed aan elkaar gewend, we spelen vaak met de bal en sinds kort brengt hij die ook daadwerkelijk terug..haha. Alleen bij Juan nog niet.

Vandaag is zijn penning binnen gekomen en we zijn ook al twee keer bij de dierenarts geweest.Een keer voor de controle en het ophalen van de wormenkuur en de tweede keer omdat milow even aan de diarree was.
daar is hij nu al wel weer vanaf hoor.

Milow is een echte knuffel, hij zit graag bij je en krijgt graag aandacht. maar ook kan hij af en toe een enorme dondersteen zijn , we hebben onze schoenen en sokken al een paar keer uit zijn bench mogen halen.
en hij gaat er met alles vandoor wat hij kan vinden. ook de zindelijkheid van milow is goed, na 5 dagen plaste hij al niet meer in huis.

Dus zoals u waarschijnlijk wel kunt lezen gaat het goed met milow, we zijn enorm trots op hem en zouden ons gezin niet meer compleet kunnen noemen zonder hem.

Hier even een berichtje hoe het met Sherlock gaat

2010-02-14T18:58:00.000+01:00

Zoals op de foto's te zien, kan hij het goed met Perra vinden. Hij is nu 2en een halve week bij ons en het gaat erg goed, doet niks meer in huis, kan buiten los en gaat dan wel op onderzoek (doet zijn naam eer aan ) en net als al die Spaanse honden, zijn de vogels wel erg interessant. Van de week had hij vast trek in kip want die had hij bijna in zijn bek. Hij doet alles na wat Perra doet en weet ook goed dat het lekkers in de keuken te vinden is. Hij is wel een stuk drukker dan Perra, maar als hij buiten zijn energie kwijt is, gaat hij heerlijk slapen met zijn Spaanse vriendinnetje.
Lieve groetjes Yvonne en vette lebber van Perra en Sherlock

Puck

2010-02-11T14:10:00.000+01:00

Alweer bijna drie maanden mag ik me de trotse baas van Puck noemen. Deze prachtige (wat mij betreft de allermooiste) hond kan ik nu al niet meer missen. Er werd me vantevoren gezegd dat ze, als ze in een bos zou lopen en een vogel zou zien, weg zou zijn. Nu vond ik het zielig om een hond die veel beweging nodig heeft altijd maar aan de riem te houden, dus in het bos, en ver van de auto's en wegen af, mag ze los. Inderdaad vliegt ze achter de vogels aan, en is ze helemaal in haar element, maar als ik haar roep draait ze meteen om en komt ze terug. Vaak roep ik haar na een uur wandelen in het bos aan de riem, en valt ze daarna lekker op haar mat in slaap. Ze houdt me constant in de gaten, en ik krijg niet eens de kans om weg te lopen, want ze komt me vrolijk achterna. Tennisballen, stokken, eikeltjes, alles wat snel beweegt is niet veilig voor haar. Ze begrijpt me als ik wil dat ze weer aan de lijn komt, dan blijft ze keurig staan en kan ik naar haar toe lopen, en de weggegooide bal brengt ze keurig terug. En dat zonder training!

Ik kan vol trots naar haar kijken en zelfs genieten van haar ondeugende puberstreken (met mijn hardloopschoenen in haar mond de kamer binnenkomen om daar eens lekker op te gaan kauwen, in de parkvijver springen ondanks dat het nul graden is, zo druk zijn dat ze niet te stoppen is en de lamp omgooit....)
Kortom, Ik kan niet meer zonder haar.
Groetjes,
Sanne

Gala

2010-02-11T14:01:00.000+01:00

Ook met Gala gaat het goed!

We zijn heel erg blij met haar, ze is zó lief. Ze laat steeds meer van zichzelf zien en went snel.In de eerste week vond ze een knuffelschaapje in de slaapkamer, ze nam het mee naar de mand en dat is nu haar favoriete speeltje. De dierenarts vond haar er goed uitzien. Een kleine kilo erbij en dan is het helemaal goed. Ze slaapt met 1 van de katten soms samen in haar mand. Binnen is ze erg rustig en buiten een echte jager. Ze heeft gelogeerd bij mijn schoonouders en heeft daar een gehaktbal uit de pan gegeten. De beschrijving van het podenco ras klopt voor het grootste gedeelte bij haar. Leuk om te zien. We wonen vlak bij een heel groot park en zijn daar vaak.(zie foto) Daar laat ik haar uit aan een lijn van 6 meter zodat ze alle kanten op kan rennen. Ze komt als ze los is pas terug als ze daar zin in heeft. Zodra ze een konijn of vogel spot is ze niet te houden. Thuis ligt ze soms bij ons op de bank, lekker knus. Voor de korte tijd dat ze bij ons is, gaat het, vind ik, heel erg goed.We zijn net begonnen met een basiscursus gehoorzaamheid ze kent nu twee woorden, wacht en zit :)

bollie(bolero) en sjimmie (simon)

2010-02-11T13:36:00.000+01:00

De baasjes van Bolero en Simon schreven ons het volgende:

We wonen op loopafstand van het bos en we maken elke dag een wandeling van 5 kilometer. Zo ook met de winterse dagen afgelopen tijd. Je zou denken dat ze het vreselijk vinden omdat ze natuurlijk warm weer gewend zijn, maar het was elke keer dolle pret. Ze doen het alletwee erg goed en het zijn echt broertjes geworden en spelen graag met elkaar. Bolero loopt de hele dag achter Simon aan, volgens ons ziet Bolero Simon als zijn beschermer,nou is Simon ook wat stoerder...
We zijn erg blij met deze twee schatten!!!!!

Kayma

2010-02-11T13:21:00.000+01:00

Kayma is echt een schat van een hond. Ze luistert goed en men is heel blij met deze dame. Nou ja dame.... elk modderplasje pakt ze altijd wel even mee.

Mooie momenten

2010-02-08T15:54:00.007+01:00

We kregen weer prachtige foto's van Flora en haar huisgenoten. Vertederende momenten, een middagwandeling en daarna een koekje ( niet als tussendoortje, maar als traditie na een wandeling).

Ricky

2010-02-08T15:54:00.000+01:00

Ricky is nu bijna twee weken bij ons we zijn erg blij met hem en hij met ons. Vanaf het eerste moment dat we hem vasthielden, zijn we verliefd op hem dit is een liefde voor het leven. Ricky heeft alles: is lief, aanhankelijk luistert goed al zindelijk als hij om de vier uur uitgaat,leert zitten op commando. Vandaag was Ricky voor het eerst los in het park, hij luisterde zo goed naar ons dat we dit wel aan durfden (ging geweldig).

Verder kan Ricky ook heel ondeugend zijn, dan rent hij achter onze kater Pim aan en daagt hem uit om te spelen. Pim vindt dit niet altijd leuk en zoekt dan een hoger gelegen plekje op. Ook wil Ricky nog wel eens schoenen,papier of speeltjes van onze jongste telg slopen dus goed opletten geblazen.

Voor een hondje uit Spanje is Ricky goed gewend aan ons klimaat, hij houdt van sneeuw,regen,ijs en het water. Ook vindt Ricky het leuk om naar andere mensen,honden en kinderen toe te gaan om even te spelen of te knuffelen. Ik heb hier een paar foto's van ricky die zondag zijn gemaakt 07-02-2010

groetjes van ons allemaal.

Niki en Rafa, zo anders dan Beau, net zo geliefd

2010-02-07T17:25:00.000+01:00

Kerstavond 2008 sliep onze lieve schapendoes Beau in, 14 jaar oud. Hij was al dement, doof, liep en at moeilijker. Een zwaar besluit werd ons bespaard: een fatale beroerte. Poes Jayke was ook net gestorven. De 13-jarige asielkater Boor was nu alleen. We wilden even wachten met nieuwe asieldieren, maar googelden al wel eens en toen stond daar: Zipi, een klein hondje van 7 maanden ‘dat maar niet gezien wordt en al te lang in de refugio zit’. Bam, duidelijk, die komt bij ons. Kiezen kan en wil ik toch niet. Wat betekent dat begrip mooi nou, en gedrag hoeft ook niet model te zijn. Zijn wij mooi, altijd goed hanteerbaar? Mooi is bv. plaatjes loslaten, proberen te leven met onvolkomenheden, met wat er is. Alles viel weg: eerst een reis maken, liever een oudere hond etc.

Tja, en toen stond daaronder ‘en dit is zijn broertje Zape’, een kwetsbaar hondje, nog kleiner, met een stoer centenbakkiebekje. Hoewel we onbewust uit waren gegaan van (weer) één hond, werd er niet eens over gepraat: natuurlijk scheiden we die twee niet! Een nieuw tijdperk. Zondagavond 04 januari Aukje gebeld en donderdag de 8e naar vliegveld Zaventem om samen naar huis in Bolsward te rijden. Daisy die naar Groningen moest tussen hen in, in een hele grote bench. Het kleine duo Zipi, el rubio/de blonde, en Zape, el moreno/de donkere (naar twee Spaanse tv-kinderkomieken), ging Niki en Rafa heten. Niki van Nikeos-‘hij die overwint’, en Rafa van Rafaël-‘whom God has healed’. Hoewel niet gelovig, maakten die betekenissen die erbij stonden in de namenlijst indruk: al zo veel beleefd in zo’n klein leventje. Het begin van een veelbewogen jaar. Hoewel we soms zo verstandig kunnen zijn, waren we nu wat onbesuisd. Maandag de 5e gingen we naar een poezenasiel in Luinjeberd, in de buurt van Heerenveen, en kwamen terug met een miezerig poesje van 10 jaar en haar enorm dikke zoon van 9. Na de serieuze namenzoektocht voor de hondjes raffelden we de poezennamen wat af: hup, doe maar Jip en Joep, allitereert wel lekker.

Een bewogen 2009 volgde. Vijf dieren met een verleden die moesten wennen, waaronder 2 katers, er lustig op los sproeiend. De hobby in art déco-meubeltjes, her en der opgeslagen, leverde Boor en Joep een rijkdom aan tafel- en stoelpoten op om je vlag op te planten. Helaas veelal in de was gezette meubeltjes waar het lekker intrekt en zeer zichtbare sporen nalaat. Ook de onderste planken van de boekenkasten waar onze kamer volledig mee ‘behangen’ is waren frequent doelwit. Hondjes en poezen waren beurtelings de baas. Eerst de fase van kattendominantie: als Rafa zoek was, zat hij steevast op de overloop, gegijzeld door starende poezen, die dat uren kunnen volhouden.

Toen kwam de dag dat hij het zat was en op de één of andere wijze had ontdekt dat een kat het hazenpad kiest als je erboven op duikt. Nu, dat leek Niki ook wel wat. Dus geen kat die meer in de kamer durfde te komen of van het ene naar het andere vertrek durfde te gaan zonder heel voorzichtig om de hoek te loeren. Rafa, gravertje en jagertje, had ook de kippen ontdekt. Helaas glipte hij een keer mee het hok in, waar een hels pandemonium uitbrak, toen hij vakkundig de 10 kippen plus haan alle kanten op joeg. Terwijl alles uit mijn handen viel tussen al dat in het rond stuivende pluimvee, slaagde hij erin met een kip in de bek de struiken in te duiken, er bovenop. De kip leek dood, maar tot mijn verbazing lag op die plek een paar uur later alleen een hoop veren en liep er een kip met wat kale plekken, maar verder ongedeerd, door de tuin. Weer wat geleerd: kippen kunnen zich ‘dood houden’.

Er valt een boek te schrijven over alle startperikelen, kwalen en ongelukjes. Ik denk dat we met zo’n 25 dierenartsbezoeken tot zijn beste klanten behoren. Vele adviezen en middeltjes van dierenarts, dierenwinkel, internet, boeken zijn uitgeprobeerd. Ik kan nu huishouden en poetsen als de beste. Maar 2010 lijkt vrede in huis te brengen. De dieren groeien naar elkaar toe. Gelukkig leveren mijn cursussen filosofie en Tai Chi ook nog wat op in de vorm van geduld en relativeringsvermogen! Bij elk incident even ademhalen, niet in de stress schieten en denken: ho meid, wat is belangrijker, een dier een plek geven en langzaam maar zeker wat vertrouwen laten krijgen of een ondergeplast kastje of boek. En dat werkt verrijkend.

’s Ochtends na het opstaan gaan we eerst een poos aan de wandel en dan lopen er 2 schatten van hondjes voor me: het ene staartje krult naar links, het andere op precies dezelfde manier naar rechts. En dan ben ik helemaal verliefd.

Dirkje Plantinga en Michiel de Ruiter

Izarra ( voorheen Eyre)

2010-02-06T21:15:00.002+01:00

Ik stuur een leuke foto mee van onze galgo teef Izarra voorheen heette ze Eyre. Ze stond zo lekker in de keuken te genieten van de zon, dat ik er snel een foto van heb gemaakt. Zij kan net als het vrouwtje niet wachten tot het weer lente wordt en we volop kunnen genieten van de zon, de winter heeft nu lang genoeg geduurd.

Wat een geschenk !!!!!!!

2010-02-04T19:48:00.000+01:00

Nou ze is er, maar ook alleen door heel veel inspanning van Ana , Jesus en onze Auk , onze grote dank daarvoor. Helaas was het echt voor mij onmogelijk om haar zelf in Brussel op te halen .Maar Aukje ging ervoor, eigenlijk zoals gewoonlijk , wat doet zij veel !!! Dank je auk !!!!!!

Dus onze eerste ontmoeting vond plaats op de parkeerplaats bij MacDonald , in het donker zat daar naast Aukje op de passagiers stoel flora , Ja je moet meteen lachen als je haar ziet , ze maakt je blij en ook zoiets van wauw wat is ze lief , dat is toch onvoorstelbaar , zo lief , zo zacht , zo rond , en zoooo blij ..Op de terugweg midden in de nacht zat mevrouw ook naast mij op de bestuurders stoel want dat wilde ze erg graag in de riem dat wel , te kijken als een koningin en dat terwijl ze nog nooit lantarenpalen en licht 's nachts heeft gezien , ze wilde wel steeds even gekuffeld worden .

Eenmaal thuis werden wij opgewacht door Orejitas ,Zahra en Pepe , En de oude man liet duidelijk blijken dat hij de baas is in huis ,en ging tussen iedereen in zitten en liet Pepe en Zahra het werk doen ,

Nadat ze uitgebreid kennis hadden gemaakt heb ik de drie weer terug gedaan in hun hol en ben op de bank gaan slapen naast flora , nou eigenlijk dat heb ik geprobeerd .Wat ik vergeten was is dat dit een oude dame is , en oude dames hebben soms heel soms de vreemde eigenschap om alles eerst te inspecteren en uit te proberen en hebben dan ook nog nodig om steeds een aanmoediging te krijgen , dus een knuffel en daar ging ze weer Ze heeft alle kluifjes gevonden in de kamer die Pepe Zahra en Orejitas daar hebben verstopt .En alles opnieuw begraven , want je weet maar nooit , dus aan mijn voeteneind lag van morgen een kluifje , onder de kussens op de bank , onder mijn stapeltje kleren , en ga zomaar door .

Ze heeft een drukke nacht gehad , maar ook heel voorstelbaar .Ze is echt lief , alleen toen ze met een vaart op de bank klom bovenop mij was dat toch een wat benauwd gevoel .Vanmorgen alle honden weer los en het was meteen goed , alleen Orejitas vind het nodig dat hij haar nog aanwijzingen geeft , hij moet alleen wel leren niet zo te mopperen , maar ze trekt zich er niet zoveel van aan Samen met Pepe gaat het erg goed , het is genieten.

Vanmiddag heeft ze voor het eerst het dagelijkse grote rondje bos mee gelopen en dan is het zo gemakkelijk dat de anderen er zijn ze gaat met hun mee .Pepe en Zahra lopen los , maar Flora liep vaak voorop want Orejitas was erg chagerijnig want het regende , en daar heeft hij zo'n hekel aan .Nu. liggen ze allemaal in het hol , samen bij elkaar .De kinderen zijn nu al gek op haar Wij zijn heel blij met haar.

Marianne

Flora from e. van vondel on Vimeo.

Flora - vervolg

2010-02-04T11:53:00.001+01:00

BRUSSEL

IN AUKJE'S CAR TO HOLLAND

HOLLAND

WITH ADOPTION MAMA

SOON TO BE CONTINUED........

Belangrijke brief voor Flora uit de refugio

2010-02-03T19:28:00.000+01:00

Hola koninginnetje

Wat een vreemde situatie de laatste twee weken bij ons in de Refugio. Zo lopen we jaren lang samen te luchten(hahahhahahaha, ja zo praten we onder elkaar als we even uit onze hokken vandaan mogen) en zo zien we je plotseling met Ana en Jesus de poort uit verdwijnen.

Bala was het eigenlijk die het opviel.Er zijn zoveel honden op het ogenblik dat je af en toe even de weg kwijt bent, dat gekef en gestoei de hele dag, wordt ik echt te oud voor. Jij straalde altijd zoveel warmte en rust uit.
Stiekem waren we beide verliefd op je. Gelukkig kwam je een aantal uren weer terug (je was even naar de dokter geweest)en nam het dagelijkse leven weer zijn beslag.Tot zondag middag.....ik hoorde Ana vertellen dat er telefoon van Aukje was, ze had het over Fabienne. Ik dacht dat we visite kregen vanuit Malaga.
Bala kroop zijn hok in want die houdt echt niet van al die drukte en ik ben ik afwachting gaan liggen . Alles wat kwam behalve fabienne. Wel zag ik tot mijn verbazing dat flora haar hok uit werd gehaald en na een korte groet aan ons verdween ze wederom door de poort. Ik heb lang liggen wachten totdat de duisternis inviel en ben toen de warmte gaan zoeken van Bala.

Wat een vreugde vandaag bij Ana en Gloria. Ik hoorde ze vertellen dat onze!!! koningin naar huis is!!! en alles goed was gegaan. Fabienne had nog een kooi vrij op een ACE vlucht en onze!! flora mocht naar huis
Ze woont nu bij onze oude makker Orejetas en Stella en Bebe. Volgende week vertrekt Campeon daar ook naar toe(wat een gelukshonden zeg...)zucht....

Hoe bestaat het, 12 jaren net als wij moeten overleven in de refugio maar gelukkig met veel liefde van Ana en Jesus , toch.... de nachten zijn zo koud en donker in de winter en in de zomer veel te warm met onze dikke vacht. Het is stil en onwennig na 12 jaar...zo stil

Ik voel verdriet.. ik voel vreugde voor ons koninginnetje. Gaan we je ooit nog terug zien?
Ik krijg ook wel weer een beetje hoop....zouden wij dan ook nog een keer mogen..immers wij zijn
Good looking
Charmant
Knap
Lief voor vrouwen van onze leeftijd en zijn heel snel tevreden
Hebben heel veel liefde te geven

Lieve koninging van de refugio Padul. Heel veel liefs en geluk in je laatste levensjaren. We vergeten je nooit,laat nog eens wat van je horen.
Je maatjes
Bala en Duque

laten we duimen dat we ook voor deze twee kanjers samen!!! nog een goed adoptiegezin vinden.
voor meer info mail of bel met aukje

0299-684602 of 06-24889248

email:

Aukje

Filmpje honden in de refugio

2010-02-02T14:21:00.000+01:00

Flora ready to fly home!

2010-02-02T13:10:00.001+01:00

Gisteren is Flora aangekomen. Ana heeft haar vooraf reisklaar gemaakt........

Today ends a long journey and begins a new life.

besossssss

ANA

Chica (was Fanny)

2010-02-02T12:20:00.001+01:00

We zijn zo blij met ons nieuwe meisje, ze doet het super. Vanuit Brussel in de auto heeft ze allleen maar geslapen eenmaal thuis, honger honger. Ze heeft meteen een hele bak leeg gegeten.We zijn met haar gaan wandelen, de kinderen zijn geweest en ze was super blij, ging bij iedereen meteen knuffelen. Nou rond 23 uur de bench en en wij spannend naar bed. Maar helemaal niets. Ze heeft tot s`morgens 8 uur geslapen, super blij toen we onder kwamen.Ze luistert al erg goed, dinsdag middag het bos in, en los gelopen je roept en ze komt, met de nieuwe naam (chica) ongelooflijk.

Vandaag mee geweest naar mijn werk, dit ging super ( ik werk bij mensen met alzheimer),ze was zo lief geweldig. Ze is ook al een uurtje alleen geweest moest naar de tandarts, gewoon in de woonkamer gelaten, nou toen ik terug kwam lag ze te slapen in de mand. Ongelooflijk hoe makkelijk ze is, en ze is net een circus hond , lopen op twee poten vindt ze geweldig.

We zijn erg blij met haar, het was bij aankomst erg emotioneel ze lijkt heel veel op Perro (olga ) die we ook uit spanje hadden en we maar 8 maanden mochten hebben.

Trouwens vandaag naar de dierenarts geweest; alles was prima. litteken ziet er goed uit hoeft niets meer op,wormen kuurtje had ze al gehad.Verder een gezonde hond.

Dikke knuf leo en silvia

Milow ( was Erasmo)

2010-02-02T12:09:00.001+01:00

Erasmo heet nu Milow. Alles gaat goed en hij heeft het goed naar zijn zin.
We zijn heel blij met hem!

groetjes van ons allemaal.
En een pootje voor zijn broertje Bobby.

Sherlock

2010-01-28T18:38:00.001+01:00

Vlugger dan verwacht kwam Sherlock maandagavond bij ons. Ook de paar dagen wachten was spannend en zit je te denken hoe zal het samen met Perra gaan die we ruim een jaar geleden vanuit Spanje kregen. Omdat Perra een geweldig probleemloos, super hondje is maar ook wel verwend is,is het maar afwachten en…….het gaat goed met die twee.

Sherlock is een lieve, vrolijke hond en voelt zich aardig thuis,is wel wat drukker dan Perra maar hij is ook nog jong.Waarschijnlijk vindt hij mijn behang smerig want probeert af en toe het nat te plassen maar was nog steeds op tyd om te waarschuwen. Je kan hem dat ook niet kwalijk nemen als je uit een hok komt. HIJ rook weer zo lekker en was goed verzorgd toen hij kwam.

Wij hopen dat hij het samen met zijn Spaanse vriendinnetje erg naar zijn zin mag hebben Ik laat snel weer iets weten .Wij zijn erg blij met hem hoor en ik hoop hij met ons.

Lieve groetjes en vette lebber van Perra en Sherlock

Toby

2010-01-24T17:49:00.000+01:00

Ons verhaal begint ergens in juni van het afgelopen jaar. Ik kwam per toeval op jullie site terecht en werd ook op slag verliefd op een Engelse Cocker, zwart, genaamd Toby nummer 181, mijn vroegere huisnummer.

Onze Dunaj miste zijn speelkameraad Ballou (die pas in april was overleden op een leeftijd van 6 jaar). We hebben dan wel nog Smurf een Yorkie van een jaar, maar daar kan een brok van 55 kilo zo weinig mee.

Dunaj had voorheen ook een vriendje, onze oude Engelse cocker Omar, geheel zwart, is 13 jaar geworden. Onze Dunaj was toen een halfwasje van 14 maanden, een tatra in de pubertijd, vandaar dat Ballou kwam maar nu was er weer een leegte.

Granada Padul was de oplossing. Ik wilde een cockertje, en wel, daar zat Toby van net goed twee jaar. Heb contact gehad met Aukje en we moesten hem in Brussel halen; wat spannend allemaal. Hij was meteen heel lief en we reden naar huis met Toby liggend op mijn voeten. Thuis aangekomen was het geheel vreemd er waren twee andere honden en hij snapte er niets meer van.

De avondwandeling vond hij super en was vrolijk en opgewekt, maar we moesten natuurlijk ook slapen en toen begon Toby vreselijk te janken want ik was niet meer in zijn zicht. Dat kon ik niet aanhoren, heb hem aangelijnd, de riem om mijn arm en ben bij hem op de bank gaan liggen.Dit heeft zo'n twee dagen geduurd totdat hij begreep dat iedereen gewoon in huis bleef. Het was/is een volwassen hond met puppygedrag, ook spulletjes kapot bijten daar is hij een kanjer in (nu nog).

Maar van zielig hoopje, met treurige oogjes, tot een geweldige hond met wel zijn eigenaardigheden slopen,angst voor vreemde met namen mannen,zindelijkheid.

Nu voelt hij zich de prins in een kleine, maar fijn roedel.

Groetjes en pootjes en lebbers van Toby en zijn maatjes

Geweldige ontwikkelingen

2010-01-24T16:35:00.003+01:00

EEN KORT TELEFOONTJE JL DONDERDAG 21 JANUARI, WAS GENOEG OM MET INTERNATIONAL TRANSPORT BEDRIJF NORD CARGO OVEREEN TE KOMEN DAT ZE VOOR EEN BETAALBAAR BEDRAG SPULLEN VOOR ONS REGELMATIG NAAR SPANJE TE BRENGEN.DAT DIT EEN FLINKE STAP IN DE RICHTING IS VAN NOG MEER VOOR ONZE!! VRIENDEN EN HONDEN IN SPANJE TE KUNNEN GAAN DOEN IS OVERDUIDELIJK.

IK HEB ER GEEN GRAS OVER LATEN GROEIEN EN HEB DIRECT DE EERSTE BUS VOL GELADEN EN BEN NAAR MOERDIJK GEREDEN.

DRIE PALLETS STAAN KLAAR OM VOLGENDE WEEK WEGGEBRACHT TE KUNNEN WORDEN. VELE HEBBEN GEHOLPEN BIJ HET INZAMELEN VAN DEZE SPULLEN EN VOER. VELE VERBAND ARTIKELEN EN MEDICATIE IS ER VIA DIEREN AMBULANCE PURMEREND WEER MEEGEGAAN.

VOLGENDE WEEK ZAL IK PROBEREN DE BIJNA 900KG VOER DIE WE OOK NOG HEBBEN LIGGEN OOK NAAR MOERDIJK TE KRIJGEN. DE WEEK EROP KOMT ER EEN ENORM AANTAL HANDDOEKEN EN OOK DIE KUNNEN NU MOEITELOOS DIRECT NAAR SPANJE
WAT ZULLEN ZE DAAR WEER BLIJ ZIJN.

VELE GEBREIDE EN GENAAIDE HONDEN JASJES, DEKENS ETC ZITTEN BIJ DE VRACHT, NET OP TIJD WANT HET IS ER ZO KOUD. SUPER!
ALLEMAAL VRIENDELIJK BEDANKT
AUKJE VAN HEES

Mila

2010-01-24T12:53:00.000+01:00

Het vuurwerk hebben we doorstaan, een vreselijke herrie, op 31/12 werd er van ’s morgens vroeg tot ’s nachts 02.00 uur zonder ophouden geknald. (Den Haag is daar berucht om). Mila was bang en werd afgeleid als ze haar behoefte wilde doen. Met haar staart tussen haar poten, oren plat trok ze me mee terug naar huis. Daarom ben ik die dag 3x met haar naar het strand geweest, zodat ze lekker kon uitrennen. Ik ben vroeg naar bed gegaan met een goed boek en naast me bleef ze redelijk rustig. Nieuwjaarsdag was ik ook al vroeg op het strand, het was uiteraard doodstil, we hebben genoten.

Ze is eindelijk zindelijk – op een klein ongelukje na. Ik heb een strak schema en daar zijn we nu alle twee aan gewend. De sneeuw vond ze fantastisch. Ze is erg vriendelijk, wil iedereen begroeten die blijft staan om haar te bewonderen. Op honden, vooral kleine, reageert ze goed. Op het strand als ze los loopt, speelt ze graag en omarmt de honden met haar kleine witte pootjes. Van grote honden moet ze nog steeds niets weten, ze blaft en loopt weg, terwijl de meeste toch goede lobbussen zijn. Ik leid haar af met haar bal (zie foto).

Ze kent mijn gewoontes inmiddels feilloos en reageert daar erg leuk op. Als ze ondeugend is, bijv. door met de kussens van de bank door het huis te sjouwen, terwijl ze weet dat het niet mag – kijkt ze me heel brutaal aan als ik ze terugleg en daagt me uit als afleidingsmanoeuvre om haar touw - het favoriet speeltje – te pakken. Ze komt met haar neus tegen mijn been stoten om te vragen of ik wil spelen.
Ze is rustig en gehoorzaam. Als ik aan het leren ben, zit ze het liefst op vensterbank (die erg breed is) en kijkt naar buiten. In de auto zit ze achter op de hoedenplank. Ze herkent de route naar het strand en begint enthousiast over de achterbank heen en weer te springen. Als ik naar mijn dochter ga, herkent ze de straat en trekt me haast van m’n sokken naar de voordeur.

Iedereen is dol op haar. Vooral op haar koppie en haar ogen en hoe ze op haar rug gaat liggen omdat ze over haar buik geaaid wil worden. Met haar oogjes dicht, knort ze haast van genoegen. Ik ben dolgelukkig met haar.

Hartelijke groet, Hannie

Flora komt bij ons wonen !!!!!!

2010-01-23T12:09:00.005+01:00

Flora komt bij ons wonen !!!!!!, daar zijn we ongelofelijk blij mee, en weten jullie ook waarom?

Daarvoor moet ik ons verhaal vertellen.

Boeddha was onze heerlijke rotweiler , alleen veel te sterk voor mij , want na mijn borstamputatie is de kracht in mijn linkerarm behoorlijk afgenomen , voor Boeddha kwam een uitstekende plek bij de politie en daar gaat het erg goed met hem . Ik was daar zo dankbaar voor dat ik bij asieldieren ging kijken en zo bij de informatie van Granada Padul kwam.Altijd keek ik eerst hoe ziet die hond eruit etc etc , maar toen ik het verhaal las van Stella wist ik meteen diep van binnen dat ik dolgraag wilde dat zij bij ons zou komen wonen. Het maakte helemaal niet uit hoe ze eruit zag, zij raakte mij in mijn hart en wij waren thuis allemaal al verliefd op haar voor ze kwam . Zahra, zoals Stella ging heten, is een fantastische hond, nog steeds kunnen wij daar niet over uit, zo trouw , zo lief voor iedereen binnen ons gezin. Toen kwam de kleine Pepe via Aukje, een kleine donder, met de grootste mond.

Maar omdat we zo blij waren met Zahra , en we steeds meer over Granada Padul lazen en vol bewondering zijn over het werk wat Ana en Jesus daar in Spanje doen, wilden we nog meer doen. Toen ik van Aukje hoorde dat Orejitas naar Nederland kwam, wilden we hem heel graag ook een plekje bij ons geven, zo'n oude man . Natuurlijk wisten we toen nog niet dat we zoveel van hem zouden gaan houden.Het maakt niet uit hoe oud hij is, iedere dag is een feest. Als ik 's morgens beneden kom en begroet word door zijn zeehonden geblaf en zijn gehuppel, dan wordt je toch van binnen heel blij.

Zahra en Orejitas hebben ons geleerd dat wanneer je kijkt met je hart het goed komt, daar wordt je pas blij van, en dat is ook blijvend.Het maakt niet uit hoe oud ze zijn , hoe ze eruit zien . Het gaat erom dat ze je hart raken, en dat doen deze honden.

Orejitas , onze oude man, zou eigenlijk een ambassadeur moeten zijn om oudere honden een plekje te geven, want wat maakt het uit hoelang ze bij je zijn als de tijd die er is zo vol van liefde en zo waardevol is . En gaat het er niet om dat we nu moeten zorgen dat we gelukkig zijn, en ons omringen met deze zeer waardevolle dieren . Het is echt een eer om steeds maar weer te ervaren hoe trouw ook deze oude man is . Je merkt aan hem dat hij blij is, geniet van de wandelingen in het bos, graag bij de openhaard ligt, vooraan staat als er eten is en zodra ik ga zitten ligt Zahra aan de ene kant en Orejitas komt eerst een knuffel halen en gaat dan aan de andere kant liggen. Is het niet heerlijk dat wij ertoe doen? Ik kan het vertellen, ja het is heerlijk om deze honden in huis te hebben.

Het gaat ons aan het hart en we zouden het wel van de daken willen schreeuwen: geef die oudere honden ook een kans want ze zijn zo leuk en het is zo genieten .Dus toen we weer op de adoptie pagina keken en serieus alle honden de reveu lieten passeren, zomaar, want we hebben er al vier en natuurlijk is dat vol, maar toch... .Ik bleef steeds hangen bij Flora, hier wordt je toch blij van, wees nou eens eerlijk, daar ga je toch van lachen zo'n oude wijze oma .

Ze komt bij ons wonen. Nu al hebben we er lol om, want nog zo'n oude wijsheid erbij.

Er is nog plek bij de openhaard , en in ons hart. Vanuit Spanje kregen we zo'n mooi gedicht, ik hoop dat Aukje dat erbij doet , en dan die foto, een oor omhoog en een omlaag .

Marianne , Rob , Resi ,Desney , Satchel , Khalid en Asmara

Poem and picture for Flora´s mama

Today is the first day of the rest of my life,
I was born again today,
so today I ALREADY HAVE HER.
I have a great mom waiting for me with affection.
I have a mom I will take care and love.
I have a mother with a big heart!
It does not matter what color, size, height, age ...
It only cares about love.
Love will soon feel in my head when I cherish the love

that will soon feel when I hug and kiss me.
The love that only a mother can give.
The love I give to my last breath will be just for you.
The look he'll love every morning will find yours and your voice
I sing with my name Flora .... ......
I am happy to find these with you soon,
I count the days and hours.
I never imagined that so much time gone by.
was to have a very special and wonderful family.
Do you see the moon photo?
soon be seen together!

Thanks for existing
Flora.

Donaties en giften.

2010-01-21T20:40:00.001+01:00

Het grote netwerk van vrijwilligers van Granada Padul is afhankelijk van donaties en giften.

Sinds oktober 2009 heb ik Lupa geadopteerd. Zij heeft mijn hart gestolen en heeft ervoor gezorgd dat ik onlangs een flinke donatie heb gedaan voor de bouw van de nieuwe opvang. Daarnaast ben ik ook een paar weken flink actief op Marktplaats geweest om allerlei spullen, van babymatrasje, dekens, bad/strandlakens, van voer tot tennisballen aan te schaffen voor het aankomende transport. Ook daaraan heb ik weer een flink bedrag besteed. Dat alles is voor het goede doel en uit een groot hart. Al mijn kasten heb ik leeg getrokken en alles wat maar enigszins weg kon, niet meer gebruikt werd heb ik naar Purmerend gebracht. Een afgeladen auto.
Alles voor Het Goede Doel; Granada Padul.

Lupa is de oorzaak van dit alles. Als ik toen niet voor dat koppie gevallen was …..
We zijn echte maatjes, ze heeft een boel geleerd, kan goed luisteren (als ze wil) en begrijpt gebarentaal. Spelen en wandelen is favoriet. Loslopen vindt ze helemaal niet leuk, dan weet ze niet goed waar ze naar toe moet. Aan de lijn geeft Lupa de koers aan en kent alle straatjes hier in de omgeving nu op haar duimpie. Ze weet goed de weg. Ze is blij als we de straat op gaan, maar is ook heel blij als we weer thuis zijn.
Dan is het nog even speelkwartier en ploft daarna tevreden in slaap.

Ik hoop dat veel adoptanten mijn voorbeeld zullen volgen en dat Aukje overstelpt wordt met giften en ook donaties. Het is echt heel hard nodig!!

Veel succes en alvast bedankt,

Sima

Poot van Lupa.

Nemo

2010-01-18T19:59:00.000+01:00

Sinds 16 november woont Nemo een blauw-schimmel Engelse Cocker Spaniel bij ons. Nemo voelt zich al helemaal thuis. Hij woont hier met nog 11 hondenvriendjes dus is nooit alleen, hierbij zijn nog 4 Engelse Cocker Spaniëls. Nemo vindt het heerlijk om te knuffelen en loopt de hele dag dicht bij mij in de buurt. Hij houdt van spelen met een bal en af en toe zijn jachtinstinct laten werken door de eendjes in het water te jagen. Nemo is bekend met Leishmania maar met de medicatie gaat het uitstekend en hij voelt zich heel goed. Nemo straalt, al is zijn uitdrukking soms verdrietig, maar dat komt meer door zijn oogjes. Het is echt wel een boefje en af en toe een mopperkont. Ik wil de mensen van GP heel zeer bedanken dat wij nu van deze knaap kunnen genieten en Nemo van een onbezorgd leventje hier in Nederland.

Een vriendelijke groet van Nico en Janna Steenbergen en een dikke knuffel van Nemo.

Tana

2010-01-18T19:46:00.000+01:00

Tana kwam in Nederland aan op kerstavond, dus zij is ons kerstkind. Wij zijn dolblij met haar. De kleine rakker is lastig te fotograferen, maar hier dan toch een paar foto's.

Groetjes,
Allan, Luud en Tana.

Bobby (was Ernesto)

2010-01-18T19:37:00.000+01:00

Boby, en broertje Erasmo

Bobby is een aanwinst voor ons en een heel fijn kereltje die bij ons past. Hij maakt ons erg happy dus we zijn jullie erg dankbaar dat we hem hebben mogen adopteren. En wat we nog waren vergeten: Bobby heeft nu al een aantal vriendjes in de buurt Chico ( maltezer 8 jaar van mijn moeder) ze zien elkaar minstens 3 keer in de week. Pluk ( 1 jaar) en Jippe ( 7 jaar beiden Jack russels ) Dikke maatjes, ze zien elkaar minstens 1 keer per week. En Vlokje ons Dwerg konijntje is ook een dagelijkse speel kameraad van Bobby.Nou dat is toch bijna een adresboekje vol.

groetjes Ruud en Jana Simons

Mazzel (was Connor)

2010-01-16T16:21:00.001+01:00

Mazzel slaapt met zijn vriend Spike op de bank,speelt nalopertje met Bijou de kater,en geniet van zijn bot op zijn kussen. Het is alleen jammer voor Mazzel dat hij last heeft van epileptische aanvallen.
Hij krijgt nu medicatie waardoor de aanvallen een stuk minder zijn.

Manu

2010-01-16T16:10:00.000+01:00

Even een berichtje over Manu. Het gaat heel goed met hem. Hierbij een paar foto's.
Liefs en pootje van Manu!
Ellen Sam

Diesel (was Vergil)

2010-01-16T16:04:00.000+01:00

Diesel is nu ruim 6 weken bij ons. Volgens mij heeft hij het erg naar zijn zin. Onze kinderen zijn gek op hem en hij op hen!! Toen we Diesel 3 weken hadden, begon de Kerstvakantie. We hadden, al voor Diesel kwam het plan om de vakantie in Toscane door te brengen. Gelukkig was zijn paspoort al helemaal in orde en kon het manneke met ons mee op stap. Diesel is een echte globetrotter! Hij heeft met ons door Florence gelopen, achter Italiaanse herten aan gerend en eindeloos met andere honden gedold. Nu weer terug in Nederland geniet hij van de sneeuw en het rustige verkeer. En wat rent hij als hij los kan lopen!!!!!!
Ik geniet er elke keer van als ik hem zo zie dartelen en rennen.
Met veel groeten,
Davide

Tiffany

2010-01-16T15:54:00.007+01:00

23 - 01- 2009: Op verzoek van de adoptanten stukje aangepast:
Alles gaat heel goed met ons meisje. Ze is ziek geweest en heeft ook een ontstoken teen gehad en dit is nu onder controle. Ze is levendig en luistert goed is ook zo goed als zindelijk, heeft maar 4 plasjes binnen gedaan de rest buiten. sneeuw is geweldig fietsers eng en vogels vreemd. Ze loopt goed mee aan de riem en in maart starten we met een curcus. De puppycurcus zat vol en nu gaan we de 7 maanden curcus volgen. Morgen mag ze op school komen van onze dochter Britt want iedereen is nieuwschierig naar haar en nu mag ze in de klas komen.

veel liefs andy cynthia britt en tiffany

Een hele goede vriend en een hele grote man is heen gegaan ... een groot verlies voor alle dieren van Andalusie....

2010-01-16T15:44:00.002+01:00

Binnengekomen bericht van 13 januari:

Vandaag, een hele trieste dag, Jose Carlos, de president van Malaga, Protectora de Animales y Plantas, is niet meer. Vandaag, 12 Januari 2010, sliep hij zachtjes heen , een grote man, die zo belangrijk was voor deze dieren hier, is heen gegaan. We zullen hem missen ..... hij was een fijne man, een vriend, maar bovenal een vechter voor de dieren, samen hebben we 10 jaren lang lief en leed gedeeld, de ene keer zat ik erdoor, dan hij, en dan belden we of gingen even samen een babbeltje doen, en dan gingen we weer verder. Vaak midden in de nacht gingen we samen een hond redden, of vaak belde ie midden in de nacht om hulp voor een hond in gevaar....zovele hebben we gered....we stonden altijd voor elkaar klaar...
Hij heeft de nieuwe refugio Malaga uit de grond gestampt, en dit was zijn droom, die realiteit werd.Toen ik hem de laatste keer bezocht, zei hij:"'Fabke, mijn refugio is klaar, mijn hondjes zitten veilig,...ik wil niet gaan, maar moet, mijn werk zit er voorlopig op'' Samen hebben we duizenden honden en katten gered, samen hebben we het gasstation afgeschaft, hij was een sterke kracht, een man die door een hel ging om een leven van een dier te redden, niets was hem teveel.

Een hele grote vriend is weg....maar voor altijd in mijn hart en in dat van zovele dankbare dieren, die dank zij hem gered werden.

Rust zacht, lieve vriend, ik zal je vreselijk missen....
Fabienne

Naughty Leo (273)

2010-01-13T13:21:00.000+01:00

Soms zijn stoute hondjes onbedoeld heel erg grappig...............

De eerste sneeuw is gevallen...

2010-01-11T12:11:00.000+01:00

Vanavond bereikte me het vreselijke nieuws dat de refugio onder het eerste pak sneeuw ligt!! Tja, wij maar mopperen als we de weg niet op kunnen in onze warme auto’s, de vele files.
Wij genieten van de enorme mooie plaatjes die we elkaar sturen van oa onze hondjes, om daarna weer lekker de warmte van onze warme huizen en genegenheid te zoeken. Tja, ik zal vannacht als ik niet slapen kan, zeker denken aan al die stumpers die in hun betonnen hokken liggen, dicht tegen elkaar aan. De betonnen hokken , zonder verwarming . Overal kruipt de wind en koude doorheen. Wat leven wij toch rijk!!! Wat maken wij ons toch druk om de totaal verkeerde zaken! Alles in het leven is o zo betrekkelijk!! Overleven doen we allemaal, maar wat heb ik een waanzinnig respect voor al diegene daar in dat verre Spanje die ook deze winter weer zullen trotseren . Zij rekenen op ons, zij geloven in ons. Ik ga nu naar de luchthaven de eerste hondjes van 2010 met veel warmte ontvangen. Dat er nog vele mogen volgen en het de laatste koude winter in deze refugio mag zijn. Help de nieuwe refugio een feit worden.

Heeft u kleding liggen voor de kleding actie mail dan naar Gisela of Aukje

Aukje van Hees

Hier is Paola het boefje.

2010-01-09T11:36:00.000+01:00

Doe ik s'morgens mijn ogen open, is alles wit.

Koud aan mijn voetjes , maar wat vind ik het leuk.

Iedereen nog een heel gelukkig 2010

Animal alert

2010-01-08T21:00:00.001+01:00

Uniek in Nederland: Actief opsporen van je huisdier met behulp van SMS en Internet! Animal-Alert helpt vermiste dieren zoeken met de modernste communicatiemiddelen zoals sms en email! Vermiste en gevonden huisdieren worden meteen op de kaart gezet met behulp van ¨Google-maps¨. AnimalAlert gaat samen met haar vrijwilligers en andere organisaties en websites actief speuren naar uw vermiste huisdier!

Website: http://www.animalalert.nl/

ADVERTEERDERS GEZOCHT

2010-01-08T17:08:00.000+01:00

Wij zijn dringend op zoek naar vrijwilligers voor het zetten van internetadvertenties.

Heeft u interesse, dan kunt u contact opnemen met Patricia: ed.patricia@ziggo.nl

een dag, niet voor herhaling vatbaar

2010-01-08T15:45:00.000+01:00

El Refugio, ACE Donderdag 7 januari 2010, een dag die we snel willen

vergeten.

' s Morgens, bij onze aankomst in de refugio beleefden we een ware nachtmerrie. Door de hevige regenval stond het water tot aan de bovenrand van onze poort. Met geweld gutste het langs alle kieren naar buiten. De parking stond blank. Door de enorme waterdruk begaf plots de sluiting van onze poort; een ware dijkbreuk. Een zondvloed brak los en sleurde ons materiaal mee naar buiten. Kooien,hondenbedjes, stoelen, onze zakken eten, en alle materiaal wat aan onze ingang stond, werd door de enorme kracht van het water honderden meters meegesleurd, tot op de rijweg. Een kolkende modderstroom met gevaarlijk grote
stenen erin veroorzaakte een ware ravage.

Onze grootste angst ! Hoe is het met onze honden ! Met opluchting zagen we dat er bij hen alles redelijk OK was. Ze waren druipnat en allen doorkilt van de koude,de pupjes gaan niet goed, de gietende regen maakt het ons niet makkelijk en onze mogelijkheden zijn beperkt. De honden klapperen van de koude en van hun natte vacht die al dagen niet meer opdroogt...Het water gutst van de berg naar beneden,maar ging gelukkig, richting ingang refugio. Marc zijn auto stond daar geparkeerd, ondergelopen tot aan de zittingen van de zetels....

Hier volgt een filmpje. Het ergste was toen reeds voorbij. Het waterniveau was toen reeds een halve meter gezakt. Tijd om de schade op te nemen...

Met man en macht ons materiaal terug binnenhalen. Enkele ramptoeristen waren reeds "gratis" hondenmandjes en transportkooien aan het inladen... De aasgieren mochten alles netjes teruggeven "Ho,
sorry,we dachten dat het bij het vuilnis stond..."

De schade is verschrikkelijk. Heel wat eten is door de modderstroom onbruikbaar geworden. In de eerste container-cabine stond het water 50 cm hoog. Vele dingen die mensen ons geschonken hebben om te
verkopen op de bric-a-brac markt zijn helaas onbruikbaar geworden. Vele ingezamelde hondenjasjes en dekens dienen gewassen te worden en door de aanhoudende regen is het moeilijk om iets te drogen....

Donderdag, 7 januari 2010, een dag die we liefst vergeten. Morgen gaan we er terug tegenaan... het belangrijkste is dat onze hondjes gered blijven, .... we hopen dat we vlug weer het zonnetje zien schijnen,...

Mini en Maxi

2010-01-07T17:32:00.001+01:00

HIERBIJ EEN FOTO VAN SAPHIRO MET ONZE MINI YORK DAAN.
EN GELOOF ME DAANTJE IS DE BAAS, SAPHIRO HEEFT GELEERD OP ZIJN TENEN TE LOPEN

As close as we will/can get?

2010-01-07T17:26:00.001+01:00

Lupa en Pierik, de kat......

Icaro

2010-01-06T20:23:00.001+01:00

Lieve mensen van Granada Padul,

Even een update-je van mij, Icaro (gelukshondje van mei 2009). Ik ben voor het eerst samen met mijn grote vriendin Pukkie van 15 naar de trimsalon geweest. Mijn baasje mag mij drie maanden niet meer brengen, maar ik weet niet waarom. Ik ben heel lief geweest tijdens het wassen en knippen. Met nagels knippen heb ik maar 1 keer gebeten. En ik heb Pukkie verdedigd toen zij geknipt moest worden, want ze is heel bang en vindt de kapper helemaal niet leuk. Dus ben ik heel hard gaan blaffen en loeien naar de kapsters en heb dat vol gehouden tot mijn vrouwtje ons weer kwam halen. Oh en ik heb nog wat andere honden aan het blaffen gemaakt en ik heb een mooie plas gedaan, midden in de salon. Waarom weet ik niet, want thuis doe ik dat nooit, maar misschien vonden ze dat niet zo leuk. Mijn vrouwtje kwam ons halen en toen zei de trimster: "Ik heb nog nooit zo'n druk hondje meegemaakt! Wanneer komt u weer?" Toen zei mijn vrouwtje: "Over een maand of drie." En toen zei de trimster: "Dat is mooi, want hier moet ik wel drie maanden van bij komen."

Ik heb ook een hele mooie jas gekregen. Dat was wel nodig, want mijn vrouwtje had al mijn haren eraf laten scheren. Pukkie had al een jasje en nu heb ik er ook eentje. een grijze, die mooi bij mijn vachtje kleurt en een mooie kraag heeft. Ook ben ik heel dapper geweest tijdens de feestdagen. Ik heb mensen zien slepen met bomen, maar mijn baasjes durfden het nog niet aan met mij in huis, want ik heb geprobeerd om een telefoonoplader en de bril van mijn baasje op te eten. Dat is niet helemaal gelukt, maar de poten waren wel mooi krom en kaal geworden. En de lader doet het niet meer. Toen waren mijn baasjes wel een beetje boos op mij. Raar toch? Pukkie is heel bang voor vuurwerk en onweer, dus mijn baasjes waren bang dat ik ook zo angstig zou zijn, maar ik ben tussen twee vrouwtjeskatten en Pukkie de man in huis, dus ik ben superstoer geweest! Ik heb voor het raam gekeken en heel braaf niet geblaft, want dat vindt mijn baasje niet zo leuk.

Ik heb me heel erg vermaakt in de sneeuw. De eerste dag vond ik het heel raar, want toen ik 's avonds buiten was, lag er niks en toen ik 's morgens uitgelaten werd lag er raar koud, wit spul op de grond dat aan mijn pootjes bleef plakken. Eerst probeerde ik het op te eten, maar daarna ontdekte ik dat sneeuwballen leuk zijn en dat je geweldig kunt schuiven en graven in de sneeuw. Pukkie probeerde mee te spelen, zoals ze thuis ook doet, maar ze is te snel moe en kan mij natuurlijk niet bijhouden. Thuis speel ik veel met de jongste kat, Shiloh. De oudste, Kitty, is 13 en chagrijnig, maar Shiloh houdt net als ik van rennen en spelen. Later deze week moet Shiloh onder het mes en mijn baasjes vinden het heel spannend hoe ik daarmee om zal gaan.

Mijn baasjes sluiten een foto bij, genomen na een uurtje rennen en spelen van 2 beste vriendjes!

Een pootje van Icaro, geadopteerd door Bert en Bronja Hoffschlag in
Rotterdam.

Chico

2010-01-06T20:15:00.001+01:00

Even een verslag van Chico, was eerst Charl(ot).Chico kwam op 26 oktober bij ons. Hij heeft lekker op weg naar huis op de achterbank liggen slapen met zijn koppie op schoot bij onze jongste zoon.Dinsdag de hele dag in huis geplast en gepoept, maar vanaf woensdag heeft hij alles keurig buiten gedaan op het gras,nooit meer iets op straat gedaan, zelfs nu met de sneeuw wist hij het gras te vinden. Nog wel een tijdje ons 's nachts wakker gemaakt omdat hij moest poepen en ook nog een tijdje regelmatig in huis gedaan, maar dit kwam omdat hij een parasiet in zijn darmen had, toen dat na twee kuurtjes over was ging het allemaal goed. Dus perfect.

Het is verder een hele lieve hond, heel aanhankelijk, lief voor kinderen, natuurlijk nog wat onstuimig maar ja dat hoort bij de leeftijd, hij zal nu zo'n 7 maanden zijn. Dus in huis soms ook wat dwars, maar ook dat is de leeftijd. Pakt nu geen schoenen meer, wel sokken of handschoenen als hij ze te pakken kan krijgen. En natuurlijk handdoeken en pannenlappen, vaatdoekjes enz.van het aanrecht. En uiteraard alles wat aan eten onder snuit bereik staat voor hem, dus op het aanrecht, van de tafel. Als de cavia's wat krijgen, maakt niet uit wat paprika, broccoli, komkommer, Chico is er als de kippen bij om ook wat te krijgen.

In het bos hier vlakbij kan hij nu ook lekker los rennen, hij blijft wel in de buurt, vliegt wel achter andere honden aan en heeft dan zijn oortjes wat voor de show, maar uiteindelijk komt hij wel terug en dat gaat toch steeds sneller. Het is gewoon een leuke hond, voor iedereen, vindt alles leuk en interessant, iedereen (tenzij ze een hekel aan honden hebben) vindt hem ook leuk. Hierbij wat foto's van afgelopen zondag, lekker in de sneeuw wat hij geweldig vindt. Ook nog een foto van zijn meest favoriete plekje, hier nog wat aan het stoeien, maar hij ligt er ook rustig te slapen. En onze zoon vindt dat erg leuk.

Groeten fam Danhof

Siepie

2010-01-06T20:08:00.000+01:00

Alles goed met Siepie, hij past zich snel aan, we zijn nog steeds heel blij met hem. Het is natuurlijk een kleine kwajongen maar hij is ontzettend lief, heeft zelfs vriendschap gesloten met onze terroristische kat. Dat is nog geen hond gelukt! Hij is alleen erg bang als je in de buurt van z'n verdwenen staart komt dan wordt ie erg bang en bijterig, maar dat vinden we niet erg hoor. Met veel liefde en zorg gaat dat ook wel over en anders maar niet.

groetjes, Barend en Marleen