We mogen spreken van een succes vol jaar. Heel veel hondjes zijn naar huis gevlogen (nu totaal bijna 200) en zijn super gelukkig!Een paar herplaatsers, waarvan jammer genoeg,een paar langzitters. Soms snappen we er niks van; zo heb je dagen dat de reserveringen achter elkaar komen en zo is het weer te rustig.

We hebben afscheid moeten nemen van een paar geweldige honden al voor adoptie naar Nederland en ook hier in Nederland is er een schatje overleden. Ons zorgen kindje Stella, die naar huis mocht, op de voet gevolgd door Orejitas.

Wij hebben veel steun gehad van u als adoptant, niet alleen in het adopteren van een hondje maar ook in de steun van div projecten. Bedankt!!!! Het is altijd vervelend om te moeten vragen om geld, helemaal in de moeilijke tijd waar we in leven. Maar donateurs, bakstenen, dakpannen, financiele adopties, kalenders, giften, giften in de vorm van manden, voer, kooien, de dieren ambulance Purmerend die bijna de hele inventaris voor de nieuwe kliniek heeft geschonken, het kon niet op!!! het ging toch gewoon door.

De nieuwe broodnodige refugio begint vorm te krijgen. Ook hebben we gebruik mogen maken van vlucht begeleiders, opvang gezinnen, huis bezoekers , adverteerders, adoptanten die twee keer transport van goederen op zich namen naar Spanje. Niet te vergeten de geweldige Padul dag. Twee keer een enorme lading voer van Mars gekregen.Wat een organisatie zijn we inmiddels geworden!

We sluiten daarom 2009 met een heel goed gevoel af en gaan er in 2010 weer hard tegen aan. Ons doel zal volgend jaar de nieuwe refugio zijn (er komt een landelijke kleding inzameling, houdt daar dus aub vast rekening mee) en vooral veel vluchten naar huis!!!!

Namens het hele GranadaPadul team en vooral vanuit Spanje, Ana en Jesus ,wensen we u allen een hele goede kerst en EEN GEZOND EN GELUKKIG 2010 en hopen dat uw kerst gedachten de toekomst van onze honden mag zijn.

Zelf wil ik langs deze weg het geweldige Granadapadul team en Fabienne Paques van ACE bedanken voor hun inzet, zonder hun was het nooit gelukt allemaal.
Aukje van Hees

Hallo,
Onze 2 honden zijn woensdag 25/11 gaan lopen (we wonen in de Kalmthoutse Heide, de deur van de tuin is opengewaaid met de sterke wind) Sindsdien geen nieuws...
Ze zijn allebei gechipt en we hebben iedereen verwittigd (politie in be en nl, abiec-bvirh in belgië en amivedi in nederland, alle asielen in de provincie antwerpen ... boswachters, buren, ...)
We rekenen nu op wandelaars, en dierenvrienden in de buurt...

Hieronder de beschrijving:
Icare: beauceron, 8 maanden (maar wel héél groot), zwart en bruine uiteinden (typisch kleur van beaucerons, rottweilers, ...), icare had geen halsband en mist een kleine teen (achterste poot rechts). Djinn: kruising straathondje/beauceron, 2 jaar, zwart en bruine uiteinden (typisch kleur van beaucerons, rottweilers, ...), djinn had een rode textiel halsband.

Ik weet natuurlijk niet of ze nog samen zijn. Icare is nog een puppy (hoewel hij super groot is) en dus afhankelijk van mensen. Djinn komt uit een asiel, hij was een straathondje en is dus gewoon om zelfstandig te leven... maar hij kan dus nog lang en ver lopen.

AUB Print deze tekst, stuur het door, hang het bij de hondenscholen, ... help...
Ik denk aan Stabroek, Putte, Heide, Kapellen, Kalmthout, Essen, ... maar ze kunnen ook in Nederland zijn.

Contact :
Eddy 0475 46 60 51
Sophie 0486 75 02 97

Groetjes van Amber!
En een fijn 2010 en liefdevol hondenjaar gewenst!
Jelle, Marinske Astrid en alle dieren !

Pinocchio, het kleine dappere hondje uit Spanje (bijnaam, de kleine generaal)

In Januari 2009, kwam hij bij een familie in Holland, die hem met alle liefde omringden en hem de ruimte en kans gaven op een fijn leven. Nooit alleen, heerlijk spelen in het bos en tuin, heel veel knuffels en lekker eten. In het grote hondenbos noemen ze hem de kleine generaal, want hij beschermt zijn familie tegen alles wat bedreigend is en is nergens bang voor. De allergrootste gevaarlijk uitziende honden hebben ontzag voor het kleine mannetje, koeien deinsen voor hem terug en de honden vrouwtjes bedelen om zijn aandacht. Hij heeft een goede vriend en zijn de beste maatjes, Miquel is zijn naam. Miquel is trouw, volgzaam, geduldig en ontzettend lief. Ook hij is komen vliegen uit Spanje in Maart 2009 en met alle mogelijke liefde omringd.
Trots lopen de beide mannetjes poot aan poot, oor aan oor, staart aan staart met hun familie rond. Ze wassen elkaars oren en oogjes en tijdens het eten gunnen ze elkaar hun lekkere hapjes. Elke avond voor het slapen gaan maken ze eerst hun ronde, om te kijken of alles goed is met de familie. Even bij het kindje op de kamer naar binnen en vervolgens bij opa en oma die ernaast wonen, in de tuin moet nog even gecheckt worden of alles rustig is en vervolgens zoeken ze het vrouwtje op om heerlijk tegen elkaar aan in slaap te vallen.

Wij wensen alle dieren en dierenvrienden een heel gelukkig nieuwjaar namens Pinocchio & Miquel en familie.

Het gaat super goed met Nayma, gelukshondje van november 2009.

 Ze voelt zich steeds meer thuis hier. Het eten gaat heel langzamerhand een beetje beter. We merken dat ze echt begint te groeien en hierdoor ook steeds actiever wordt. Ze begint steeds meer te spelen en wordt zo nu en dan ook al echt ontdeugend. Nayma blijft een ontzettend aanhankelijk hondje. Het liefst ligt ze naast me op de bank. Op de rug met de pootjes omhoog.....We zijn echt super blij met Nayma.
Groetjes van Sjoerd en Aukje, Sander Maiko en Sydo en Nayma

Wij kregen weer leuke foto's van Caramelo, met wie het super gaat.

Lija is heel actief, ze is een vrolijke hond die de hele tijd wil spelen. Buiten is zij de snelste hond van allemaal en zij weet dat ook. Meestal gaan drie, vier honden achter haar aan als een ketting door het park en door de modder en plas. We krijgen altijd publiek erbij.!!! Ze heeft de zee en het strand ontdekt en het bos met konijnen en vogels. Die wil ze graag pakken. Soms loopt ze met een dode muis in haar mond... bah... en soms jaag ze een kat op in boom. Maar we zijn bezig met training. Lija kan nu op commando zitten en blijven op een plek. Zij ging met Richard achter de fiets rennen en dat was en groot success. Zij komt ook als we fluiten maar als ze een vogel of kat ziet dan helpt helemaal niets.
Thuis brengt ze alle speelgoed naar ons toe en nu kan ze ook objecten vinden die verstopt zijn. Dat is haar favoriete spel. Ze speelt ook met de bal of met mijn bril ... grrrr... of een potlood, of schoen.
En als ze eindelijk moe is dan gaat zij bij ons slapen. Het liefst op onze benen of buik of rug. Met Lija hebben wij bijna elke dag een avontuur.

Piraat is mee geweest naar familie in Almelo, want daar vierden we met z'n allen Sinterklaas. En hij heeft het reuze naar z'n zin gehad en natuurlijk een pot met snoepjes gekregen en ook heeft hij dezelfde mand gekregen als Xam (zie foto).
Het is echt een ontzettende lieve hond. Ik ben ook naar de dierenarts geweest en alles was goed, en zij schatte Piraat op 3,5 tot 4 jaar. Zij vond Piraat ook erg mooi, en zei dat hij er erg goed uitzag. Hij is ook wel een knuffelhond en komt regelmatig bij je. Hij vraagt ook wel om aandacht en pakt dan iets van een kastje (wat natuurlijk niet mag zoals mijn sleutels of een brillendoos).
Ik had lekkere hapjes voor het Sinterklaasfeest, want dan brengt iedereen iets lekkers mee. Nou Piraat (die dikke, dat zeggen we soms 10.2 kilo) nam zijn kans waar en pikte stiekem een bladerdeeghapje uit de tas en werd natuurlijk betrapt. Nou hij begrijpt wel dat hij iets doet wat niet mag, maar hij trekt zich er niet zoveel van aan. Dan kijkt hij je aan met zijn trouwe ogen. Maar hij is niet gek. Hij probeert steeds meer in aanzien te stijgen.

Zoals u kunt lezen in het reactiemenu, is Perro helaas ingeslapen.
Wij wensen Leo en Silvia heel veel sterkte met het verlies van hun lieve hond.

Sima, het baasje van Lupa stuurde ons het volgende:

Mijn dierenarts was blij verrast met dat leuke beestje.Ook had hij lovende woorden voor alle papieren en entingen en chip die allemaal in orde waren. Lupa is heel gewillig en rustig op de behandeltafel. Het ritje in de auto vond ze wat minder geslaagd. Wellicht dacht ze: Oh nee hè, daar gá ik weer!
Maar alles is goed afgelopen en ze ligt nu languit, uitgevloerd te slapen.Samen met de dierenarts zijn we tot de conclusie gekomen dat ze ongeveer 7 á 8 jaar zal zijn. Ik zelf schatte haar al op 8 jaar, dus ik zat er niet veel naast. Dat aan de hand van haar gebit; toch wel veel aanslag achter op haar kiezen en haar wat grijze matte (staar) ogen.Daarbij heeft ze ook enigszins wat doorgezakte polsen, wat ook haar leeftijd bepaalt. Ze weegt 6 kilo. In december krijgt ze een gebitsbehandeling, wordt alles netjes schoongemaakt en gepolijst. Gaat ze fris en spic en span de Kerst in.

Het is een enorme vrijjurk, maar ook een deugniet. Niet stout, maar erg speels en in voor een geintje. Ze kan ook heel lang en diep liggen slapen en lekker snurken. Naar buiten vind ze altijd nog steeds heel erg fijn, hoewel, als het regent gaan haar oortjes wel wat hangen. Ze begint de buurt met alle straatjes al aardig te kennen en geeft soms zelf aan aan: ik wil zo, die kant op. Mag van mij, vind ik prima. Elke dag lopen we 3 x zo'n 1,5 á 2 km. Dan is ze nog lang niet moe en spelen we thuis nog even een kwartiertje door met een balletje, Elmo of plastic fles. Met zo'n plastic fles gaat ze helemaal uit d'r dak. Van andere honden wil ze helemaal niets weten. Kennelijk heeft ze haar buik daar behoorlijk van vol. Met die ouwe rooie dove jeweetwelkater Pierik gaat het telkens een beetje beter. Lupa heeft al een paar keer een flinke mep gekregen en dat onthoudt ze goed. Pierik begint er ook wat aan te wennen, hoewel, als Pierik de rennert heeft
wil Lupa er achter aan en daar schrikt Pierik dan weer van en ontploft. Maar alles bij elkaar gaat het gewoon goed.

Wij kregen het verdrietige bericht dat Perro helaas heel erg ziek is.
Het Granada Padulteam wenst Perro en haar baasje heel veel sterkte en branden een kaarsje in de hoop dat ze beter wordt.

Wilt u ook een kaarsje aansteken voor Perro, klik dan hier. Klik vervolgens op een kaars die nog niet brandt. De rest wijst zich vanzelf.

Kijk Libia eens genieten!!!

Martine schreef ons over Apollo, gelukshond van oktober 2009:

Met Pollo gaat alles goed. Alleen zijn gaat nu ook heel goed. Hij is in de hele familie al helemaal kind aan huis. Met de kat van mijn zus is het net jut en jul. Gaan samen overal naar toe. Met andere honden heeft hij af en toe wat moeite, maar dat moet nog allemaal groeien.
Hij is heel lief en ik ben erg blij met hem.