Klein, en heel bedeesd, net voor sluitingstijd hoorden we een geluid, in de vuilcontainer, een heel zacht gepiep.Ach, zal wel, we worden paranoia en horen overal hondjes in de vuilbak en in dit gietende weer. Het valt met bakken uit de hemel,.... neen, maar kom, toch even checken,..... onder de vuile strontzakken, en daar, wat is me dit...Een hondje aan vier pootjes vast gebonden en met tape rond het muiltje...neen, dat kan echt niet waar zijn...Waar zijn onze waarden heen, wie kan zoiets doen.... We halen met man en macht het kleine ding onder de stront uit, bevrijden haar van deze vreselijke situatie en danken God dat ze de kracht had om te piepen...

Martita is een mini hondje, kruising podenco chiwawa, klein en was bij de dierenarts, alles gaat naar omstandigheden goed. Ze is amper een jaartje oud.... zij is ons laatste hondje dat we dit jaar hebben gered....

We zullen haar een gelukkig nieuwjaar bezorgen...

Fabienne

Hallo lieve Granada-Padul- mensen!

Mijn baasjes en ik willen iedereen een heel fijn 2010 wensen. We hopen dat iedereen van de kerstdagen heeft genoten. Ik heb dat zeker gedaan!!! Ik woon nu sinds een maandje in een nieuw huis. Ik moest daar wel even aan wennen...de eerste nacht vond ik het best spannend en ben ik heel hard gaan piepen. Gelukkig mocht ik toen voor een nachtje bij mijn baasjes slapen. Daarna was de spanning een stuk minder en sliep ik weer alleen. Ik ben heeeeeeeeel erg blij met de tuin, daar ren ik hard in rond. Gaten graven in het gras vind ik het leukste om te doen, mijn baasjes vinden dat wat minder! Ik kijk als ik in de tuin ben ook altijd even hoe het met mijn konijnen-vrienden gaat, daar ben ik gek op! Alle beestjes (en mensen) in huis krijgen van mij een lik over hun neus.
Ik heb sinds ik in mijn nieuwe huis woon geleerd om zonder mijn bench te slapen! Mijn baasjes hebben de bench ver weg op zolder gestopt en ik doe het hardstikke goed!!! Het ging even mis toen mijn baasjes een grote boom in de kamer hadden gezet met allemaal ballen en slingers erin. In de nacht ben ik stilletjes naar de boom gegaan en heb ik alle ballen eruit kunnen halen, zelfs de ballen die heel hoog hingen!!! Blij met mijn prestatie ben ik alle ballen gaan merken. Dat deed ik door er allemaal gaatjes in te bijten met mijn scherpe tanden. Gelukkig waren de ballen hond-proof!!! Mijn baasjes vonden mijn actie niet zo geslaagd en moesten allemaal nieuwe ballen kopen. Deze heb ik, om hen een plezier te doen, maar heel gelaten. Genoten heb ik van de sneeuw!!! Ik houd ervan om erin te rennen en graven. Af en toe maak ik dan een mooie sliding. Gelukkig mocht ik heel vaak en lang in de sneeuw spelen. Vooral spelen met andere honden vind ik leuk. Vooral als ik het hardste kan rennen (wat meestal het geval is.)
Ik heb mij een paar keer op de foto laten zetten. Ik ga dan netjes zitten tot mijn baasje zegt dat het klaar is. Het idee met de kerstmuts vond ik zelf iets minder, dat kun je op de foto vast wel zien;)!

Heel veel liefs van Fé en een poot van mijn baasjes (Judith en Evelien)

Alweer bijna 2 maanden mogen we genieten van Jabbe om ons heen, wat een heerlijke hond! Vanaf het moment dat hij over de drempel stapte, was hij niet meer weg te denken uit ons huis.Elkaar leren kennen ging gemakkelijk aangezien onze interesses dicht bij elkaar liggen; lekker spelen, eten, wandelen, slapen, sneeuwballen gooien, andere honden en mensen ontmoeten, geweldig! Eerst voorzichtig aangelijnd; maar al snel los, onze verwachtingen van elkaar blijken op elkaar afgestemd: “Jij houdt mij in de gaten, ik hou jou in de gaten dan kan er niks mis gaan”. Tot nu natuurlijk; dat vuurwerk werkt even niet mee. Wat ook niet mee werkt zijn de 2 katten die hier wonen; ze zijn naar boven gevlucht en komen niet beneden als Jabbe er is maar dat komt wel goed met de tijd, daar hebben we alle vertrouwen in. Het zal cliché zijn: Jabbe is zo aanhankelijk, lief, speels, aandoenlijk en blij..Je moet wel van hem houden! Hierbij wat foto’s van een middagje sneeuw om vervolgens met z’n allen onder een deken op de bank in slaap te storten.

We wensen iedereen een voorspoedig en gelukkig 2010!

Hartelijke groeten van
Jenniska, Mirella en Jabbe

GOED GOED, GOED ZO!!!!!!
KLEDINGZAAK ,GOED GOED , TE PURMEREND GAAT VOOR LANGERE TIJD EEN GROTE KLEDING VERZAMELINGSACTIE VOOR GRANADAPADUL OP TOUW ZETTEN.
EEN GEDEELTE VAN DE OPBRENGST ZAL TEN GOEDE KOMEN VAN DE NIEUWE REFUGIO. WE ZOEKEN VRIJWILLIGERS DIE PER PROVINCIE VOOR ONS WILLEN VERZAMELEN EN HET EENS PER MAAND NAAR EEN CENTRAAL PUNT WILLEN EN KUNNEN BRENGEN. WIJ REKENEN OP U!!!

GEEF HET DOOR AAN VRIENDEN , FAMILIE, BUREN, SCHOLEN EN BEDRIJVEN
LATEN WE HIER MET ZIJN ALLEN EEN GROOT SUCCES VAN GAAN MAKEN ZODAT WE GOED GOED STRAKS OP DE KAART KUNNEN GAAN ZETTEN ALS ONZE HOOFDSPONSOR VOOR DE NIEUWE REFUGIO.



GOED GOED HEEFT MEERDERE ZAKEN IN NEDERLAND, IS EEN BEDRIJF DIE TWEEDE HANDS KLEDING INKOOPT, EN VEEL VERKOOPT IN GROTE AANTAL KILO'S NAAR OA OOSTBLOKLANDEN. AL GERUIME TIJD IS HET OOK MOGELIJK IN HUN WINKELS IN NEDERLAND OM HET MOOISTE VAN HET MOOISTE TWEEDEHANDS KLEDING TE KOPEN.

HEEFT U BRUIKBARE, SCHONE KLEDING /SCHOEISEL OF LINNENGOED LIGGEN, NEEM DAN AUB ZO SNEL MOGELIJK CONTACT OP MET AUKJE OF GISELA
WE ZULLEN OP DE WEBSITE DE OPBRENGST GAAN VERMELDEN.
DES TE MEER KLEDING DES TE MEER GELD VOOR DE NIEUWE REFUGIO
AUKJE VAN HEES

EMAIL AUKJE: aukje@granadapadul.com
EMAIL GISELA: gies@bakkerbv.nl

We zeiden al tegen elkaar: “We krijgen vast weer honden mee op de terugreis”. En ja, hoor, het werden deze keer Leo en Leroy. Leo hield zijn naam. Leroy noemden wij op onze terugreis al Cloud, de naam, die zijn nieuwe baasjes hem wilden geven.

Velen dragen via de organisatie GranadaPadul hun steentje bij aan de verbetering van de Spaanse cultuur in het omgaan met honden; de meeste door een hond te adopteren en zo een dierwaardig leven in ons land te geven, velen door een hond in de refugio in Padul financiëel te adopteren of met donaties, vrijwilligerswerk als vluchtbegeleiding, adverteren, etc. Wij kozen ondermeer voor het transporteren van hondenvoer. Toen Maureen van der Klaauw naar Mars Nederland belde dat zij de lege pallets van ons eerste transport in oktober konden ophalen, kreeg zij direct een 2e aanbod voor nu 2400 kg gratis hondenvoer plus 200 kg kattenvoer. Haar garage stond dus direct weer vol, een hemel op aarde voor de muizen. Bij het inladen troffen we in een kapotte zak voer een nestje pasgeboren muisjes aan!

We huurden dus voor de 2e keer een verhoogde en verlengde Mercedes Sprinter. 8 december laden, voer en grote vliegtuigbenches, en 9 december vertrek uit Bolsward. De 3-daagse autoreis verliep vlot. Bij aankomst was het weer nog mooi in Granada. Dit keer kregen we onderdak in Monachil in de grotwoning van Jesus’ ouders (hun zomerverblijf). De open haard en 2 elektrische kachels zorgden voor nét voldoende verwarming.

Weer 5 dagen naar school om Spaans te leren, ’s middags in de refugio helpen. ’s Zomers van 4-8, nu van 4-7. Het was soms wel erg koud en donker. Onze taak daar is een dankbare, met honden spelen en knuffelen. Socialiseren is één van de belangrijke taken in de refugio. Lieve, prachtige dieren, die het al veel beter hebben dan veel huis- en zwerfhonden daar, maar een huis en een baas blijft het doel, ook voor de oudere honden als Duque, Bale, Flora, Joaquin, Roberto en Campeon.

Met eigen ogen zagen we het werk van Jesus. Op het terrein van de nieuwe refugio in Monachil waren al 2 nieuwe hondenverblijven gebouwd, de buitenkant versierd met natuursteen. Goed geconstrueerd op een betonnen bodem, waarin tevoren riolering was aangebracht. Dat gaat er een stuk beter en professioneler uitzien dan de huidige, wel zeer eenvoudige refugio in Padul. Mooi om te zien, dat er met wat geld uit Nederland ook voortgang was te constateren. En ach, de weg omhoog naar de nieuwe refugio blijft voorlopig onverhard en behoorlijk eng, maar de geladen Mercedes Sprinter met nog ca. 3200 kg (we hadden 600 kg overgeladen in de bus van Jesus, ja we waren overladen vertrokken) trok gelukkig goed tegen de hellingen op door kuilen en over stenen.

De 2e keer die week, dat we de naar de nieuwe refugio gingen met Ana, Jesus en hun kinderen, begroeven we de 2e van de 4 pups, die Ana in huis had. Een 3e lag nog aan een infuus. Ook dat is werk, ook dat zijn ervaringen, die Ana en Jesus dag in dag uit meemaken. Dan weer een hond ophalen, die aan een boom is vastgebonden, dan weer pups ophalen en opkalefateren, die tussen het vuil worden gevonden. Zieke honden verzorgen tot ze weer gezond zijn. En pups tegen kou beschermen. Ana heeft op dit moment de 22 honden die meer zorg behoeven thuis, naast de ca 80 in de refugio en Gloria haalt elke nacht de kleine, jonge honden en pups binnen om ze tegen de snijdende kou te beschermen.

Hart voor alle dieren, dat hebben zij. Jesus demonstreert regelmatig in Spanje tegen het verminken van stieren. Een gejuich ging op toen we vrijdag tijdens een gezamenlijke maaltijd hoorden, dat Catalonië had besloten het stierenvechten te verbieden. Weer één van de Spaanse autonome landen, die het bestrijden van dierenleed boven de oude traditie stelde. Vooruitgang heet dat, weer een succesje tegen een oude, anno 2010 niet meer te verdedigen Spaanse cultuur. Daarom is het werk van Granada Padul zo mooi en nog lange tijd nodig.

Leo en Leroy (Cloud) liepen nog van niets bewust in de refugio, spelend met de andere honden. Net als vele sprongen ze tegen je op, zij wilden zo graag je handen en je gezicht likken, zo graag persoonlijke aandacht. Maar tegen de meesten moest je zeggen: “Misschien komt er spoedig een baasje voor je, maar nu nog niet”.

Het is goed te ervaren, dat er ook in Spanje vrijwilligers zijn, die de refugio helpen. Gloria natuurlijk, die in een houten éénkamerhuisje op het terrein woont en o.a. ’s ochtends de dieren vrij laat spelen. De Senegalees Adam komt driemaal in de week de verblijven schoonspuiten. Andere dagen is er incidenteel hulp om de honden uit te laten, foto’s voor de adoptiesite te maken etc., want Ana kan er niet 7 dagen in de week zijn. De regelmatige gang naar de dierenarts vergt elke week veel tijd. De 2 eigen kinderen en het huishouden met 22 extra zorg behoevende dieren vragen aandacht. Geadopteerde honden worden vliegklaar gemaakt: wassen en kammen, reisplanning, medische en reisdocumentatie, op en neer naar vliegveld Malaga en de uren durende procedure daar. Voedsel, medicijnen, schone dekens en kussens, (er moeten geen ziektes of andere ongemakken uitbreken) plus talloze onnoembare klussen en incidenten. Zo was er in oktober 3 dagen geen water: een ramp in de refugio (en het was ook nog 30 graden!). In een groot deel van de gemeente was een waterleidingprobleem en in Spanje gaat dat dan wat langzamer dan hier.

Wij hopen vurig:
dat velen hun financiële steentje willen bijdragen, opdat de nieuwe refugio, waar Ana en Jesus ook zelf gaan wonen, er niet pas over 5 jaar staat, maar (veel) eerder.

Wij danken Dirkje en Michiel voor hun wederom hartverwarmende en liefdevolle inzet. Mede dankzij hun, krijgen we zicht op hoe de refugio langzaam vorm krijgt en dat er nog veel nodig is om het tot een goed eind te brengen.

Wij  kregen de 1e foto van Cloud binnen, een gelukshondje van december 2009.

Helaas is na een zoektocht van 6 dagen het bericht gekomen dat Maya gisteren is doodgereden op de snelweg richting Zwolle. Adoptanten hebben er werkelijk alle dagen alles aan gedaan om haar te vinden. De dierenambulance heeft haar gevonden. Haar baasjes hebben haar geidentificeerd.......


ACE HOND VERMIST!




Beschrijving
Sinds zondag 20 december is onze Maja vermist. Zij heeft zich uit haar riem weten te bevrijden in de omgeving van de Veluwe. Ze was sinds kort bij ons.
Heeft u haar gezien wilt u dan alstublieft bellen. Wij zijn in alle staten!
Ze is:

zwart bruin
gechipt
gesteriliseerd
bang om mensen te benaderen
is getekend als een dobermann
63 cm
19 kg

MAIL AUKJE! aukje@granadapadul.com

T.a. v onze kledingactie:
WE KRIJGEN VOOR IEDERE KG 35 EUROCENT
ER WORDEN MOMENTEEL CONTAINERS GEMAAKT MET ONZE NAAM EROP

WEET IEMAND NOG PLEKKEN IN NEDERLAND WAAR ZE GEPLAATST MOGEN WORDEN?

Mail met Aukje: aukje@granadapadul.com

Dirkje Plantinga en Michiel de Ruiter zijn terug van hun reis naar Spanje. Binnenkort volgt hun verslag. Hier alvast een aantal foto's van de nieuwe refugio in aanbouw. Zie ook het verslag van Aukje. Ook het voer en andere spullen zijn weer aangekomen.

Laatste vlucht van het jaar. Gelukkig zijn er op de valreep nog 6 pupjes van Padul en een van Ace met mij mee gevlogen naar huis.(Een dag eerder zijn er twee hondjes bij hun baasjes afgeleverd door de fam Plantinga, zij zijn over de weg met hun terug gekomen). Wat een vroege terugreis had moeten worden, werd een hele lange dag wat zeker voor de pups vreselijk moet zijn geweest. Het vliegtuig waar we mee terug zouden komen, had flinke vertraging en bleek veel later ernstige schade te hebben opgelopen vanwege 3 keer bliksem inslag op de vleugel. Na veel onzekerheid en wachten op de luchthaven van Malaga zijn we uiteindelijk met een vliegtuig die naar Kopenhagen ging, naar Rotterdam gebracht.De vele gelukkig adoptanten en vrolijke hondjes hebben uiteindelijk alles goed gemaakt. Uitgeput ben ik naar huis gegaan en op kerstavond vroeg mijn mandje in gegaan.

In Spanje is het heel erg slecht weer, zoveel koude regen, achter elkaar. De refugio's staan blank. Honden krijgen we niet meer droog,vele zullen ziek gaan worden. Bij Ace,de gehele kliniek onder water. Wasmachine en andere apparaten dreven in het rond. Mijn kerstgedachten dwalen hierdoor veel af naar de omstandigheden daar. Stille nacht, koude natte nacht......
Liefs Aukje

ps: De nieuwe refugio begint vorm te krijgen. De eerste twee kooien zijn bijna klaar, foto's volgen snel. Op de eerste kooi pronkt de naam van Kaiser.(EL CORTIGO DE KAISER). Zijn adoptanten hebben geld voor de complete kooi geschonken en zijn naam zal voor altijd verbonden blijven aan de refugio. Super!!!

Doel voor 2010....nieuwe refugio een feit.

De refugio zal de naam van Robustiano gaan krijgen.(refugio Robustiano). Voor de opening zal de naam van Granada Padul ook veranderen en gaan we op in de naam van de Spaanse organisatie daar.
Ik houd u op de hoogte!

Wij wensen jullie allemaal van Granada Padul hele fijne dagen toe, met heel veel geluk in 2010! Nog een paar foto's van Kimey in de sneeuw! Wat vindt ze dat leuk, vooral je hoofd volledig in de sneeuw steken om de muisjes proberen te vangen is erg grappig volgens Kimey! De sneeuwpop in onze tuin vindt ze ook erg lief.

Groetjes Ragna, Lysander en Kimey

Een mens kan er niets van begrijpen: een jongeman, met een jonge dure auto, stopt voor de poort van onze refugio... Hij stapt uit, opent zijn volledig gesloten koffer, van zijn jonge dure, blinkende zeepdoos, en daaruit springt een jonge Groendendaeler. De hond, die zet zich naast hem neer, en kijkt maar naar een ding, naar de jongeman...
Deze verteld ons nogmaals dat de hond aan de autosnelweg zat, hij hem gered had en hij er nu vanaf moest....want...
De hond, blijft omhoog kijken, met volle overgave aan de jonge man...een ding, een baas, zijn baas....

Hij overhandigt de hond, die er niets van begrijpt, maar genadig meegaat, omkijkend naar de jongen man..... deze vraagt een schone doek aan ons om zijn koffer te reinigen, waar een grote drol geplaatst is, en dat nu zijn hele zeepdoos ontsiert...

Wij hebben geen doeken, zeggen we aan de jonge man, en gaan binnen met een nieuwe hond.... een nieuwe leven, waar we voor zullen vechten ... hij wordt door iedereen met liefde en veel ontzag en pijn in het hart onthaald,want wij weten wat hij voelt, welke gemengde gevoelens door hem heen gaan, hij is niet dom..... en weet heel vlug wat er om hem heen gebeurt .....

Hoe gaan we hem noemen? Fydele, zegt Diane, maar we hebben al een Fydelleke, dus dan maar Castro, waarna we overgaan naar CASTOR ....
Geen chip, geen na te gaan verleden, behalve dan,het verhaal van de jonge man, met zijn dure zeepdoos...
Maar CASTOR, zegt ons genoeg, hij is een jonge Groenendaeler,met prachtige zachte bruine ogen die ons vertellen dat ie de moeite waard is om ergens bij een baasje de beste vriend te worden, te worden behandeld met liefde en respect, en een ander plaatske te krijgen dan te worden gezet in de kofferbak van een dure zeepdoos.

CASTOR is nu bij ons, als een van de zovele, met Kerst voor de deur....
Wat gaat er door hun heen, de nachten zijn koud en kil, de dagen lang ....

Zo stromen de honden binnen, we zijn bang om aan de poort te gaan kijken, het is erger dan ooit, en je kan niet zeggen"'Ga maar weer naar huis..."', want die thuis, is er voor hen niet meer...

Fabienne

Ook Dieke, voorheen Carlota, genoot van de sneeuw!