Ingezonden bericht:

Hi Aukje,
Zou je aub voor mij Jesus en Ana heel erg willen bedanken voor alle zorg,die ze voor Stella hebben gehad ,wij zijn zo dankbaar dat ze in ons leven is gekomen.

Het gaat goed met Stella, of te wel Zahra. Ze is heel vrolijk loopt kwispelend door het huis en begroet iedereen die binnen komt. Ze is echt heel erg lief en blij,maar ook ondeugend. Dat is juist zo leuk. Ze rent door het huis met een balletje,laat het vallen en stormt er dan meteen weer op af. Als ik bezig ben, dan ligt ze in haar mand. Als ze nu een koekje krijgt, brengt ze die soms naar haar plek. Ze heeft ook een kluif en die wordt verdedigd, maar alleen tegen Christopher, Pepijn mag haar knuffelen, dan is ze ook heel voorzichtig maar heeft Pepijn een snoepje dan weet ze die heel voorzichtig te ontfutselen.

Vanmiddag zijn we naar de dierenarts geweest,om haar even kennis te laten maken. Onderweg daar naar toe, misschien 5 meter bij ons huis vandaan, ging ze liggen ze deed geen stap meer. Ik ben toen terug gegaan en heb Chris gehaald en toen rende ze weer mee. Bij de dierenarts is Chris ook eerst naar binnen gegaan. Ze is zo gezond !!! Wat hebben Jesus en Ana goed voor haar gezorgd, het zijn heel bijzondere mensen die ik dolgraag wil helpen. Alleen was haar chip er weer uit, dat gebeurt soms, en heeft ze een nieuwe gekregen, en op haar linker pootje heeft ze een hard knobbeltje. Wij wisten niet wat dat was, maar volgens de dierenarts zit daar nog een kogeltje. Zolang ze er geen last van heeft kan het blijven zitten .
Marianne

Asmara ..... ik ben heel blij met Stella! Ze is mijn beste vriendin. Ze ligt altijd bij mij als ik speel

Familie de Ruiter-Plantinga was voor ons naar Spanje gevlogen om honden te halen. Dit zijn foto's die Jesus van hen gemaakt heeft in het asiel.
Op hun terugvlucht hebben ze Peggie, Paola (nu Boefje genaam), Stella, Nathalie en Fibi meegenomen.

Namens Granada Padul en de honden heel veel dank hiervoor!

Foto's van een herkenning:
Stella en Bebe die elkaar terugzien in Nederland.

Update: En wat een geweldig nieuws:
BEBE WOONT VANAF VANMIDDAG BIJ STELLA!!!
Samen woonden zij, na vreselijke mishandeling, bij
Ana en Jesus in huis en nu zijn ze opnieuw samen!

Meer woorden zijn overbodig....

Het gaat heel goed met de honden , wij zijn er erg blij mee.
Zahra (Stella) is zo lief, en zo thuis al. Ze loopt buiten op veilige plekken los en geniet er erg van. Als we 's avonds gaan zitten, of zoals nu ik op de laptop ga, komt ze aan mijn voeten liggen, maar ze kan ook heel lekker in haar mand liggen. Ze weet gewoon dat ze altijd als er iets wordt uitgedeeld, als tweede, na Chris, wat krijgt, dus wacht ze geduldig af. Pepe daar in tegen is wat ongeruster en wil ons nog steeds laten weten dat hij er is.  

Orejitas loopt gewoon iedereen ondersteboven, want hij wil vooraan staan. Hij vindt mij nu lastiger, omdat ik wil dat hij gaat zitten als hij wat krijgt, maar hij doet het wel. Deze oude man is zo leuk, iedereen zou ook zo'n oude hond moeten nemen want dat is plezier hebben . Zo eigenwijs, en deftig en blij! Hij hupst rond of hobbelt als een hobbelpaardje. Als hij naar buiten wil, en niet in de tuin, gaat hij voor de deur staan blaffen , zie deze foto.

Hij is nu zo vaak gerepareerd dat hij meer uit verstel stukken bestaat en onherkenbaar is geworden. Pepe groeit goed, want eerst kon hij door de katten luikjes, maar nu zit hij klem en of hij blijft hangen of hij rent zo hard dat de hele binnenkant van het luik eruit vliegt .Over twee weken worden er weer foto's gemaakt vabn zijn pootjes tot nu toe zegt de orthopheet dat we het gaan redden maar we moeten het wel goed in de gaten houden.Hij is de plaag van de andere honden hangt zelfs af en toe aan het stompje van Zahra , bijt in Orejitas poten of hangt aan Zahra's staart , vliegt door de kamer heen en is de enigste hond die blaft als hij denkt iets te horen daarom slaapt hij nu bij ons boven want dan ging Orejitas ook blaffen en die wist vaak niet waarom, nu die boven slaapt is de rust 's nacht's weer gekeerd.

Zahra ligt nu aan mijn voeten en Orejitas en Pepe rollen door de kamer heen.
Marianne .

O ja, ze willen allemaal steeds worden aangehaald dat zie je ook op de foto's met Asmara

Zoals u kunt lezen op onze site, zijn Dirkje Plantinga en Michiel de Ruiter naar Spanje gereisd en hebben honden mee terug genomen op 22 augustus 2009. Hun verslag is indrukwekkend. Wij brengen het nogmaals ook hier graag onder de aandacht, om ze te bedanken en in het zonnetje te zetten.

Mensen die ergens in geloven en het omzetten in daden.

Namens Granada Padul hartelijk bedankt!

Bezoek aan Refugio Granada Padul

Een weggetje de heuvel op en dan, als we de huizen achter ons hebben gelaten, en nog enkele grijze bedrijfsgebouwen en een soort zendmast passeren, als laatste de ommuurde refugio. Veertig bij veertig meter, een grind- en zandachtige bodem, blakerende zon, grijze gemetselde muren van blokken die aan de voorkant wit geschilderd zijn met blauwe stippen om toch nog een azulejos-sfeer te creëren. Om de zoveel meter een stalen spijlenhek in de muur, de toegang tot de een hok. Geen dak. Boven de muurtjes uit steken ingemetselde lange ijzeren stangen. Aan de stangen soms gaas, meestal wat kunststof doek, dat op bouwsteigers wordt gebruikt. Het geeft geen volledige schaduw maar toch iets.

Een enkel hok is leeg, maar verreweg de meesten zijn gevuld met 3, 4, 5 of zelfs 6 honden.
Vrijwilligster Gloria zit achter haar eigen hekje onder een parasol naast het houten gebouwtje, dat in de hoek van het terrein bij de grote stalen ingangspoort staat. Zij rookt een sigaret en drinkt een Rioja.

Zoals honden dat doen, de één begint met blaffen, de anderen volgen, de één fanatieker dan de ander. Een mengeling van gevoelens. Enerzijds medelijden: ze hebben beroerde ervaringen en ze zitten tenslotte vast in wel hele simpele omstandigheden bij vaak uitersten in temperatuur: hete zon in de zomer of (vries)kou in de winter. Maar daarnaast bewondering en blijdschap om mensen, die zich het lot van deze dieren aantrekken en dat op een geweldige manier doen: liefdevol en professioneel.

De kooien gaan na elkaar en niet tegelijk open. Uit een geopende kooi stormen de dieren blij naar buiten. Lichaamsbeweging, verkoeling in één van de opblaasbadjes, smeken om aandacht en een knuffel van Ana en Jesus en van die twee vreemden, die er nu rondlopen. Sommigen in een niet aflatende poging om je neus en je oren te likken. Wij zijn enorm onder de indruk van de rust die hier heerst naast alle stormachtigheid. Er wordt nooit geschreeuwd, hooguit een rustige correctie. De dieren vormen geen ordeloze meute, maar zijn individuën die allemaal bij naam gekend worden en die allemaal, hoe kort soms ook, individueel worden benaderd, toegesproken, geaaid, geknuffeld. We kunnen zien dat ze voelen dat ze gekend worden, dat ze blij zijn met mensen. Ook honden die aanvankelijk alle vertrouwen in mensen kwijt waren. Het lukt Ana en Jesus met al hun tact en liefde, begrip en zorg, en niet te vergeten door de goede sfeer die hier heerst, ook bij deze dieren weer ‘confianza’, vertrouwen, in mensen en het leven te laten krijgen.

Ana heeft veel contact met dieren, en maakt intussen elke geopende kooi schoon met de waterspuit, die aan een grote slang vanuit een waterpunt ergens op het terrein komt. Uitwerpselen worden direct opgeveegd. En dat alles in diezelfde kalme sfeer. De ene na de andere hond komt naar ons toe. Knuffelen, aaien, spelen. Gelukkig staan er enkele kleine boompjes, die toch behoorlijk wat schaduw geven. Er zijn kleine muurtjes omheen gemetseld, waarop je even kunt zitten met een hond op schoot of tegen je aan.

Van 16.00 uur tot 20.00 uur. Kooi na kooi. Eén, de beste ruimte, blijft gesloten: de jongsten, de hele kleintjes. Daar gaan wij naar binnen. Wat een schoonheden en schatjes.
En terwijl Jesus in die tussentijd een grote kooigenoot van de gelukkige Kaiser (hij wordt binnenkort door zijn adoptieouders zelf opgehaald) een tijd uit de kooi laat, vertroetelen wij de kleintjes. Een klein witje met krulhaartjes zit een hele tijd doodstil met het kopje tegen Dirkje aan. Op Michiel’s arm ligt een hondje verzaligd te kijken, de 4 pootjes ontspannend bungelend. Als laatsten mogen de grootsten eruit. Je moet je schrap zetten om niet omver gelopen te worden. Zoveel enthousiasme in snelheid en kracht omgezet. Maar net zulke fantastische lieverds.

Wij telden zo’n 70 à 80 honden in de refugio, gelukkig al weer minder dan een maand ervoor, begrepen we. Maar Ana en Jesus hebben er ook meer dan 10 thuis: honden die zonder extra aandacht verpieteren, of bijzondere gevallen, zoals Stella die met etterende wonden werd gevonden (beschoten en helaas was één voorpoot niet meer te redden). En ook bij enkele anderen zijn nog de nodige honden ‘gestald’. Alles bij elkaar ruim honderd.

Het doel van onze reis was het begeleiden van de driepotige Stella (ze krijgt volgens ons fantastische baasjes, die heel bewust dit dier, pas anderhalf jaar, een mooi leven willen geven), van Paola, Peggy, Fibi en Nathalie. Dinsdag heen met het vliegtuig, zaterdag terug. Maar deze gelukkige honden waren al een paar dagen bij Ana en Jesus thuis. Dat doen zij altijd voor de adoptie. Ze worden dan in alle rust gewassen, gekamd, geborsteld. Wij ervoeren het als heel respectvol om de dieren heel verzorgd te laten beginnen aan hun grote reis naar een nieuwe toekomst met hun nieuwe baasjes en bazinnetjes.

Het is een zeer bijzondere ervaring het mooie en tegelijk moeilijke werk te zien van een hondenopvang in een land waar velen weinig met dieren op hebben. Een tegenwerkende, uiterst hond-onverschillige gemeente. Soms zelfs rechtstreekse agressie van omstanders bij het ophalen van een gewond of bedreigd dier. Ana heeft al klappen gehad, de refugio is beschoten en de politie weigert iets te doen. Hulp uit het buitenland is hier nog lang nodig.
Ons bezoek aan de refugio in Padul waar ook onze eigen twee bastaardbroertjes, de zandkleurige Niki en de donkere Rafa met zijn onderbeetje vandaan komen, heeft veel indruk gemaakt. En ook wij hebben ‘confianza’, groot vertrouwen, gekregen in de aanpak van Ana en Jesus: met kennis van zaken en met liefde, de sterkste combinatie. Wij zullen graag helpen meedenken over alle vormen van effectieve hulp.

Dirkje Plantinga
Michiel de Ruiter

Klik op de foto voor groter formaat!

Onlangs hebben we via Gisela Bakker, een oud medewerkster van ons, een enorme hoeveelheid hondenvoer voor Granada Padul ontvangen. Het voer heeft een waarde van 10000 euro!!!Geweldig, Super!! We zijn nu bezig om transport te regelen naar Spanje. Een dure aangelegenheid maar de hoeveelheid en waarde van het voer maakt het rendabel.

Adoptanten van twee geweldige Padul hondjes hebben vorige week een vlucht voor hun rekening genomen en zijn voor ons naar Spanje gevlogen en op 22-08 met 5 prachtige honden teruggekomen waaronder STELLA.

Ze zijn zó onder de indruk van de gehele organisatie en hebben ons aangeboden om volgende maand voor hun rekening een auto te huren en ook hun tijd aan Padul beschikbaar te stellen. Een rit van 6000 km vice versa gaan ze voor de honden maken!!!
Vele weken voer, een kopzorg minder voor de hardwerkende Jesus en Ana!

We doen op een ieder een beroep om een kleine bijdrage te storten voor de benzine en tol gelden. Alle kleine beetjes helpen voor dit enorme grote gebaar.

Namens het gehele Granada Padul team,
alvast bedankt !!

Via het blog houden we u op de hoogte van deze trip en de opbrengst/uitgave.
Aukje van Hees

Uw bijdrage kan op de volgende rekening gestort worden:
tnv
A.N van Hees
postgiro 5923511
ONDER VERMELDING: TRANSPORT NAAR PADUL


voor betaling vanuit buitenland

IBAN NL22INGB0005923511

BIC INGBNL2A
Rekeningnr 5923511

De eerste 450 euro wat binnen kwam, kwam van een mevrouw die schilderijen verkocht heeft en de opbrengst beschikbaar heeft gesteld voor het Granada Padul transport. Geweldig!! Inmiddels is het bedrag al flink omhoog gegaan, zoals u hiernaast kunt zien en daar zijn wij heel blij mee! Enorm bedankt!

We mogen spreken van een succes vol jaar. Heel veel hondjes zijn naar huis gevlogen (nu totaal bijna 200) en zijn super gelukkig!Een paar herplaatsers, waarvan jammer genoeg,een paar langzitters. Soms snappen we er niks van; zo heb je dagen dat de reserveringen achter elkaar komen en zo is het weer te rustig.

We hebben afscheid moeten nemen van een paar geweldige honden al voor adoptie naar Nederland en ook hier in Nederland is er een schatje overleden. Ons zorgen kindje Stella, die naar huis mocht, op de voet gevolgd door Orejitas.

Wij hebben veel steun gehad van u als adoptant, niet alleen in het adopteren van een hondje maar ook in de steun van div projecten. Bedankt!!!! Het is altijd vervelend om te moeten vragen om geld, helemaal in de moeilijke tijd waar we in leven. Maar donateurs, bakstenen, dakpannen, financiele adopties, kalenders, giften, giften in de vorm van manden, voer, kooien, de dieren ambulance Purmerend die bijna de hele inventaris voor de nieuwe kliniek heeft geschonken, het kon niet op!!! het ging toch gewoon door.

De nieuwe broodnodige refugio begint vorm te krijgen. Ook hebben we gebruik mogen maken van vlucht begeleiders, opvang gezinnen, huis bezoekers , adverteerders, adoptanten die twee keer transport van goederen op zich namen naar Spanje. Niet te vergeten de geweldige Padul dag. Twee keer een enorme lading voer van Mars gekregen.Wat een organisatie zijn we inmiddels geworden!

We sluiten daarom 2009 met een heel goed gevoel af en gaan er in 2010 weer hard tegen aan. Ons doel zal volgend jaar de nieuwe refugio zijn (er komt een landelijke kleding inzameling, houdt daar dus aub vast rekening mee) en vooral veel vluchten naar huis!!!!

Namens het hele GranadaPadul team en vooral vanuit Spanje, Ana en Jesus ,wensen we u allen een hele goede kerst en EEN GEZOND EN GELUKKIG 2010 en hopen dat uw kerst gedachten de toekomst van onze honden mag zijn.

Zelf wil ik langs deze weg het geweldige Granadapadul team en Fabienne Paques van ACE bedanken voor hun inzet, zonder hun was het nooit gelukt allemaal.
Aukje van Hees

OREJITAS,  PEPE en  ZAHRA, 3 honden van Granada Padul, nu samen in Nederland!
Dit is hun leven!

UPDATE 24 april 2010:
Wilt u een gift doen om deze kostbare actie voor Zahra te steunen, mail of bel dan met Aukje:

aukje@granadapadul.com
tel.: 0299-684602 of 06-50228652


Bericht van Marianne over een aanpassing voor Zahra:

We zijn de hele middag in Arnhem geweest. Zahra was fantastisch , ze liep daar gewoon los en bleef maar passen.Ze heeft nu een prototype mee , dus alleen de bovenkant is klaar , maar we gaan nu drie weken thuis proberen of ze het wel aankan is dat zo dan maken ze hem af .Ze heeft nu ook allerlei banden om zodat hij blijft zitten . Wat mij erg raakte, was dat die man van Hodes tegen mij zei:, zie je hoe gelukkig ze is, ze is helemaal niet bang blijft bij je , het is een fantastische hond. Ze zijn daar ook gek op haar .Als alles niet lukt , krijgt ze zo'n karretje , maar ik hoop van wel.

Hola koninginnetje

Wat een vreemde situatie de laatste twee weken bij ons in de Refugio. Zo lopen we jaren lang samen te luchten(hahahhahahaha, ja zo praten we onder elkaar als we even uit onze hokken vandaan mogen) en zo zien we je plotseling met Ana en Jesus de poort uit verdwijnen.

Bala was het eigenlijk die het opviel.Er zijn zoveel honden op het ogenblik dat je af en toe even de weg kwijt bent, dat gekef en gestoei de hele dag, wordt ik echt te oud voor. Jij straalde altijd zoveel warmte en rust uit.
Stiekem waren we beide verliefd op je. Gelukkig kwam je een aantal uren weer terug (je was even naar de dokter geweest)en nam het dagelijkse leven weer zijn beslag.Tot zondag middag.....ik hoorde Ana vertellen dat er telefoon van Aukje was, ze had het over Fabienne. Ik dacht dat we visite kregen vanuit Malaga.
Bala kroop zijn hok in want die houdt echt niet van al die drukte en ik ben ik afwachting gaan liggen . Alles wat kwam behalve fabienne. Wel zag ik tot mijn verbazing dat flora haar hok uit werd gehaald en na een korte groet aan ons verdween ze wederom door de poort. Ik heb lang liggen wachten totdat de duisternis inviel en ben toen de warmte gaan zoeken van Bala.

Wat een vreugde vandaag bij Ana en Gloria. Ik hoorde ze vertellen dat onze!!! koningin naar huis is!!! en alles goed was gegaan. Fabienne had nog een kooi vrij op een ACE vlucht en onze!! flora mocht naar huis
Ze woont nu bij onze oude makker Orejetas en Stella en Bebe. Volgende week vertrekt Campeon daar ook naar toe(wat een gelukshonden zeg...)zucht....

Hoe bestaat het, 12 jaren net als wij moeten overleven in de refugio maar gelukkig met veel liefde van Ana en Jesus , toch.... de nachten zijn zo koud en donker in de winter en in de zomer veel te warm met onze dikke vacht. Het is stil en onwennig na 12 jaar...zo stil

Ik voel verdriet.. ik voel vreugde voor ons koninginnetje. Gaan we je ooit nog terug zien?
Ik krijg ook wel weer een beetje hoop....zouden wij dan ook nog een keer mogen..immers wij zijn
Good looking
Charmant
Knap
Lief voor vrouwen van onze leeftijd en zijn heel snel tevreden
Hebben heel veel liefde te geven

Lieve koninging van de refugio Padul. Heel veel liefs en geluk in je laatste levensjaren.  We vergeten je nooit,laat nog eens wat van je horen.
Je maatjes
Bala en Duque


laten we duimen dat we ook voor deze twee kanjers samen!!! nog een goed adoptiegezin vinden.
voor meer info mail of bel met aukje  

0299-684602 of 06-24889248

Aukje