Orejitas 043-Orejitas 043-Orejitas 043-Orejitas 043-Orejitas 043-Orejitas 043-Orejitas 043-Orejitas 043-Orejitas 043-Orejitas 043.


10 keer zijn naam, staat voor 10 lange jaren opsluiting terwijl hij helemaal niks op zijn geweten heeft!!!!! Integendeel! Wij, als granadapadul team, vinden het welletjes en gaan dit oude manneke over laten komen. Op 4 oktober rond 23.00 uur zal hij aankomen op Schiphol! Geen koude winter meer, met zijn oude botjes, maar een lekkere warme mand bij de kachel. Geen donkere koude lange avonden meer, weggedoken in zijn binnenhok, omdat er sneeuw ligt of heel veel regen valt. Zijn medicijnen komen mee, ja die heeft hij inmiddels nodig, maar wie niet op bejaarde leeftijd?

Hij gaat ons!!!! warmte geven, hij gaat ons ontzettend veel liefde geven, sterker nog er moet wel een hele bijzondere adoptant zich melden voor deze bijzondere lieverd voordat wij hem ook maar uit handen geven.
Hij heeft zijn lot gedragen, iets wat mogelijk was door de enorme liefde die Ana en Jesus hem hebben kunnen geven. In een dodingsstation had ik ook 10 keer zijn naam kunnen schrijven maar dan waren het maar 10 dagen geweest!!!!

Wij houden u op de hoogte.
Voor meer info mag u natuurlijk altijd naar Aukje bellen of mailen
Aukje van Hees

Het gaat heel goed met de honden , wij zijn er erg blij mee.
Zahra (Stella) is zo lief, en zo thuis al. Ze loopt buiten op veilige plekken los en geniet er erg van. Als we 's avonds gaan zitten, of zoals nu ik op de laptop ga, komt ze aan mijn voeten liggen, maar ze kan ook heel lekker in haar mand liggen. Ze weet gewoon dat ze altijd als er iets wordt uitgedeeld, als tweede, na Chris, wat krijgt, dus wacht ze geduldig af. Pepe daar in tegen is wat ongeruster en wil ons nog steeds laten weten dat hij er is.  

Orejitas loopt gewoon iedereen ondersteboven, want hij wil vooraan staan. Hij vindt mij nu lastiger, omdat ik wil dat hij gaat zitten als hij wat krijgt, maar hij doet het wel. Deze oude man is zo leuk, iedereen zou ook zo'n oude hond moeten nemen want dat is plezier hebben . Zo eigenwijs, en deftig en blij! Hij hupst rond of hobbelt als een hobbelpaardje. Als hij naar buiten wil, en niet in de tuin, gaat hij voor de deur staan blaffen , zie deze foto.

Hij is nu zo vaak gerepareerd dat hij meer uit verstel stukken bestaat en onherkenbaar is geworden. Pepe groeit goed, want eerst kon hij door de katten luikjes, maar nu zit hij klem en of hij blijft hangen of hij rent zo hard dat de hele binnenkant van het luik eruit vliegt .Over twee weken worden er weer foto's gemaakt vabn zijn pootjes tot nu toe zegt de orthopheet dat we het gaan redden maar we moeten het wel goed in de gaten houden.Hij is de plaag van de andere honden hangt zelfs af en toe aan het stompje van Zahra , bijt in Orejitas poten of hangt aan Zahra's staart , vliegt door de kamer heen en is de enigste hond die blaft als hij denkt iets te horen daarom slaapt hij nu bij ons boven want dan ging Orejitas ook blaffen en die wist vaak niet waarom, nu die boven slaapt is de rust 's nacht's weer gekeerd.

Zahra ligt nu aan mijn voeten en Orejitas en Pepe rollen door de kamer heen.
Marianne .

O ja, ze willen allemaal steeds worden aangehaald dat zie je ook op de foto's met Asmara

Flora from e. van vondel on Vimeo.

Marianne houdt ons goed op de hoogte omtrent Orejitas. Binnenkort nog meer foto"s, nu alvast een verhaal...

Even een berichtje over de aankomst van Orejitas. Hij is zo mooi en lief. Toen hij net uit zijn kooi kwam keek hij wel even erg aarzelend zo van waar ben ik nu weer terecht gekomen. Hij is zo zacht en oud, en zoooooooo welkom!!!!!!!!!

Het was een hele toer met hem en Armand, die alleen maar blij liep te doen en overal tegenaan wilde plassen, maar ook los wilde. Je had ons moeten zien, het heeft een hele tijd geduurd voor we bij de auto waren.Orejitas zo schommelend naast ons, alles willen ruiken en overal waar Armand plaste moest zijn plas overheen, en ook tegen alles aan wat maar een beetje verhoogd was.We hielden hem al bij palen weg want natuurlijk moest hij alle honden op Schiphol laten weten dat hij aangekomen was.

In de auto voorin, tussen onze benen. Toen we reden en het was doodstil op de weg en het licht scheen op zijn koppie kon je goed zien hoe oud hij is. Maar eenmaal thuis liet hij ook meteen overal sporen achter want je weet maar nooit. Hij kwispelt zo leuk en als we hem roepen dan begint hij te kwispelen.  Maar het is ook een baasje wat precies heel duidelijk naar Zahra en Pepe en Chris zijn grenzen aan geeft, want dan loopt hij behoorlijk te mopperen, zelfs de waterbak was van hem en om dat duidelijk te maken, plaste hij er ook maar even in! We hebben zo om hem gelachen en we zij heel blij met hem .

Vanmorgen mocht hij in de tuin, want Rob heeft het weekend de tuin echt helemaal goed afgezet dus kon ook Armand los .Het was heel aandoenlijk. Hij heeft de hele tuin geinspecteerd, zo schommelend op zijn gemakje, kwam steeds even kijken en ging dan weer, maar als ik hem roep komt hij meteen want hij weet als ik hem roep krijgt hij een hondenkoekje. Nu is er rust in huis.

Eindelijk was het dan zover: OREJITAS is thuis gekomen!!
Samen met Jonas, Jack, Armand, Emilie, Liefs, Manu, Virgil en Georgina.
Het geluk kon niet op!
Wat een ontroering en feest op dierendag 2009.......

OREJITAS,  PEPE en  ZAHRA, 3 honden van Granada Padul, nu samen in Nederland!
Dit is hun leven!

Het gaat zo goed met ze, je kan ook zo goed merken dat Anna en Jesus zo liefdevol met de honden omgaan, geweldig gewoon. Vanmorgen liepen we in het bos en op een gegeven moment kwam er een wat opdringerige rotweiler, want die ruikt Zahra natuurlijk, en Zahra piepte. Je had Orejitas moeten zien: niks stram, hij verdedigde haar met een ongekende felheid ,waar zelfs die rotweiler onder de indruk van was.Goed he, hij gaat nu steeds mee naar buiten ,op zijn tempo , maar loopt toch het hele bos door , laat sporen achter en ligt nu bij mijn voeten zie de foto. Is hij niet goed !!!!!!
Groetjes Marianne

Wat een heerlijke dag!

We mogen spreken van een succes vol jaar. Heel veel hondjes zijn naar huis gevlogen (nu totaal bijna 200) en zijn super gelukkig!Een paar herplaatsers, waarvan jammer genoeg,een paar langzitters. Soms snappen we er niks van; zo heb je dagen dat de reserveringen achter elkaar komen en zo is het weer te rustig.

We hebben afscheid moeten nemen van een paar geweldige honden al voor adoptie naar Nederland en ook hier in Nederland is er een schatje overleden. Ons zorgen kindje Stella, die naar huis mocht, op de voet gevolgd door Orejitas.

Wij hebben veel steun gehad van u als adoptant, niet alleen in het adopteren van een hondje maar ook in de steun van div projecten. Bedankt!!!! Het is altijd vervelend om te moeten vragen om geld, helemaal in de moeilijke tijd waar we in leven. Maar donateurs, bakstenen, dakpannen, financiele adopties, kalenders, giften, giften in de vorm van manden, voer, kooien, de dieren ambulance Purmerend die bijna de hele inventaris voor de nieuwe kliniek heeft geschonken, het kon niet op!!! het ging toch gewoon door.

De nieuwe broodnodige refugio begint vorm te krijgen. Ook hebben we gebruik mogen maken van vlucht begeleiders, opvang gezinnen, huis bezoekers , adverteerders, adoptanten die twee keer transport van goederen op zich namen naar Spanje. Niet te vergeten de geweldige Padul dag. Twee keer een enorme lading voer van Mars gekregen.Wat een organisatie zijn we inmiddels geworden!

We sluiten daarom 2009 met een heel goed gevoel af en gaan er in 2010 weer hard tegen aan. Ons doel zal volgend jaar de nieuwe refugio zijn (er komt een landelijke kleding inzameling, houdt daar dus aub vast rekening mee) en vooral veel vluchten naar huis!!!!

Namens het hele GranadaPadul team en vooral vanuit Spanje, Ana en Jesus ,wensen we u allen een hele goede kerst en EEN GEZOND EN GELUKKIG 2010 en hopen dat uw kerst gedachten de toekomst van onze honden mag zijn.

Zelf wil ik langs deze weg het geweldige Granadapadul team en Fabienne Paques van ACE bedanken voor hun inzet, zonder hun was het nooit gelukt allemaal.
Aukje van Hees

Hier Duque, 10 jaar en al 10 jaar met Bala in het asiel. Hieronder Roberto 7 jaar, al 6 jaar in asiel. Hier Llanito, 7 jaar al 6 jaar in asiel Hier Flora 12 jaar, zit er al zo lang dat ze onderhand "bij het meubalair "gaat horen. Pleidooi voor onze oudjes!

Vandaag bestaan wij een jaar en dit vieren wij met de thuiskomst van OREJITAS .

Onderstaande honden vonden afgelopen jaar hun weg naar huis.Op naar een volgend jaar waarin wij hopen dat vele honden mogen volgen, waaronder onze OUDJES , wellicht wel op weg naar ú!

Hun leven slijten ze al jaren in Granada Padul.......

Misschien zijn hun botten wat versleten
hun lijfjes wat oud
maar
dat zegt niet dat hij of zij
minder van u houdt.......

Hun hart is teder, verlangt naar geborgenheid
een oude dag op een deken
in een warme mand
met op hun kop
uw hand
die streelt



Misschien zijn hun botten wat versleten
Maar zegt dat ook dat wij ze vergeten?

Nee,
wij hopen dat u de vleugels voor hun vlucht wilt zijn
hun vleugels naar huis op hun oude dag
Waar ze nog een paar mooie jaren mogen doorbrengen
met uw hand op hun warme vacht
en hun liefde voor u, die u dan toelacht.

Jesus schreef ons:
Older dogs that can fly are Orejitas, Roberto, Joaquin, Flora, Feliccino without any problem. For Duke and Bala would require a family experienced with dogs.
Klik hier voor meer informatie over de honden.

Dus mocht u bereid zijn om 1 van deze oudjes een heerlijke oude dag te bezorgen,neem dan contact op met Aukje.Voor 100 euro geeft u ze nog een toekomst,hoe kort of lang die ook mag zijn, maar wel een toekomst waar u en de hond van kunnen genieten......

Wij hebben al vier hondjes uit Spanje ,en dit was het sluitstuk , Campeon .
Samen met Lucia , Ewina en Seal kwam Capeon laat op donderdagavond 11 februari aan .Toch iedere keer weer die emotie ,en spanning want Campeon heeft een hartafwijking en hoe heeft hij gerageerd op de reis , want dat is toch heel spannend voor die lieverd. Op dit moment dat ik dit verslag schrijf, ligt hij aan mijn voeten en de rest daar omheen .Dat is precies hoe het gaat met hem. hij is een mensenhond , hij is heel gericht op mensen , misschien weet hij niet dat hij een hond is.

Want hij lust cappucino , eet de krant , wandelt mee in het bos naast ons en is dolblij als hij eindelijk weer thuis is want dan kan hij tegen de boekenkast aan plassen .Je ziet de opluchting op zijn koppie .Alhoewel het wat beter gaat en wij enthousiast zijn als er buiten wat geproduceerd wordt .Heel af en toe speelt hij met Pepe. Maar hij is heel leuk , een rakker met ondeugende oortjes en steeds meer een kwispelende staart . Slapen bij de andere honden doet hij niet , maar het liefst bij ons of in de bench. Hij heeft schitterende bruine ogen , en verovert je ter plekke , dus wij zijn heel blij dat hij nu bij ons woont.

Maar hij heeft ook longstuwing en hoest lelijk , dat komt door zijn hartje , daar breekt je hart van als je dat hoort , want ook al weet je dat hij wat heeft , hij moet nog een hele tijd mee als het aan ons ligt.Wat we ook merkten, is dat hij een hele harde buik heeft , de dierenarts is er mee bezig en volgende week wordt zijn ontlasting drie dagen achter elkaar onderzocht, en levert dat niets op, dan volgt die week daarna een echo. Duim aub allemaal voor hem , hij verdient het zo .Als je ziet hoe Orejitas is opgeleefd , hij springt en huppelt door het bos ,en Orie is eigenlijk zo'n deftig soort kamerheer, Campeon en rakker een ondeugd. .

Met Flora gaat het super , ze is zo lief en zacht en blij , dan merk je hoe snel ze gewend is geraakt. Zahra is onze superhond en Pepe doet wat wij nooit van hem verwachtten , luistert uitstekend in het bos , hij loopt nu steeds los en als je hem roept , vliegt hij naar je toe op zijn korte pootjes.Deze kleine man krijgt het voor elkaar dat iedereen met hem speelt , en zelfs Flora vindt het heerlijk als hij bij haar slaapt.
Wij genieten van ze , Marianne